Η παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ ανοίγει έναν νέο κύκλο εσωκομματικών εξελίξεων, με τις διαδικασίες για την ανάδειξη νέας ηγεσίας να αναμένεται να ξεκινήσουν άμεσα.
Η εξέλιξη, που επιβεβαίωσε τη φημολογία των τελευταίων ωρών, δεν προκάλεσε έκπληξη σε όσους παρακολουθούν από κοντά τις έντονες διεργασίες στο εσωτερικό της Κουμουνδούρου.
Η μάχη της επόμενης ημέρας
Η κρίσιμη παράμετρος για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μόνο ποιος θα εκλεγεί πρόεδρος, αλλά ποιος μπορεί να ανακόψει την εικόνα εσωστρέφειας και να αποτρέψει νέες διαρροές στελεχών και ψηφοφόρων.
Σε αυτό το περιβάλλον, η Ρένα Δούρου φαίνεται να αποκτά σημαντικό προβάδισμα. Σύμφωνα με στελέχη που παρακολουθούν τις εσωκομματικές διεργασίες, η πρώην περιφερειάρχης διαθέτει το βασικό χαρακτηριστικό που αναζητά σήμερα η πλειοψηφία του κόμματος: τη δυνατότητα να συνομιλεί με διαφορετικές τάσεις και να λειτουργεί ως πρόσωπο συνεννόησης.
Αντίθετα, ο Παύλος Πολάκης εξακολουθεί να προκαλεί έντονες αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και εκτός ΣΥΡΙΖΑ. Το συγκρουσιακό πολιτικό του στίγμα θεωρείται από αρκετά στελέχη ότι δυσκολεύει κάθε προσπάθεια διεύρυνσης προς τον προοδευτικό χώρο και απομακρύνει ψηφοφόρους που επιθυμούν μια πιο συναινετική και ενωτική φυσιογνωμία στην ηγεσία.
Με τα σημερινά δεδομένα, η Ρένα Δούρου εμφανίζεται να συγκεντρώνει τα περισσότερα πολιτικά πλεονεκτήματα για να ηγηθεί της επόμενης ημέρας. Η ικανότητά της να συσπειρώνει διαφορετικές εσωκομματικές δυνάμεις, σε συνδυασμό με την ανάγκη του κόμματος για σταθερότητα και ενότητα, την καθιστούν μία από τις ισχυρότερες υποψηφιότητες για την προεδρία.
Αντίθετα, ο Παύλος Πολάκης ουκ ολίγες φορές όχι απλώς επέφερε αλλά και επιδίωξε την έντονη πόλωση στο εσωτερικό του κόμματος. Σε μια συγκυρία όπου ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητά κυρίως πρόσωπο που θα επανασυσπειρώσει, αρκετοί εκτιμούν ότι το πλεονέκτημα βρίσκεται στην πλευρά της Ρένας Δούρου.
Διότι εμφανίζεται να ενώνει εκεί όπου άλλοι εξακολουθούν να διχάζουν.
