Οι στόχοι για τη Δόξα Μασχολουρίου δεν έχουν ταβάνι, τόνισε ο πρόεδρος της ομάδας Θέμης Σμυρνάκης στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε η διοίκηση με αφορμή την ιστορική άνοδο του συλλόγου στη Γ’ Εθνική.
Με ξεκάθαρα μηνύματα για την επόμενη μέρα, ο ισχυρός άνδρας της Δόξας ξεκαθάρισε ότι η ομάδα δεν βλέπει τη συμμετοχή της στις εθνικές κατηγορίες ως μια πρόσκαιρη επιτυχία, αλλά ως την αφετηρία ενός ακόμη πιο φιλόδοξου ταξιδιού. «Δεν είμαστε κομήτης, είμαστε ακόμη στην αρχή», ανέφερε χαρακτηριστικά, στέλνοντας μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι ο σύλλογος έχει σχέδιο, προοπτική και υψηλές φιλοδοξίες.
Πλαισιωμένος από τον τεχνικό διευθυντή Μίλτο Ξηντάρα, τον αρχηγό της ομάδας Αλέξη Κρανιώτη και τον προπονητή που συνέδεσε το όνομά του με τις μεγαλύτερες επιτυχίες της τελευταίας τριετίας, Χρήστο Μπατζιά, ο οποίος αποχώρησε μετά το τέλος της σεζόν, ο κ. Σμυρνάκης έκανε τον απολογισμό μιας χρονιάς που ολοκληρώθηκε με τον ιδανικότερο τρόπο. Δεν παρέλειψε μάλιστα να αποθεώσει τον απερχόμενο τεχνικό, σημειώνοντας με νόημα ότι «φεύγει σαν Ομπράντοβιτς», υπογραμμίζοντας πως οι δεσμοί του με τη Δόξα παραμένουν ισχυροί και οι δρόμοι τους δεν χωρίζουν ουσιαστικά ποτέ.
Ο πρόεδρος της νεοφώτιστης στη Γ’ Εθνική αναφέρθηκε ακόμη στις δυσκολίες και τις εντάσεις ενός από τα πιο ανταγωνιστικά πρωταθλήματα των τελευταίων ετών στην Α’ ΕΠΣΚ, ευχαρίστησε ποδοσφαιριστές και στελέχη για την προσφορά τους, ενώ έβαλε τέλος στη συζήτηση γύρω από τη δικαστική διαμάχη που προηγήθηκε της κατάκτησης του τίτλου, τονίζοντας πως η ομάδα αφήνει οριστικά πίσω της όσα συνέβησαν και στρέφει πλέον αποκλειστικά το βλέμμα στο μέλλον.
Μεταξύ άλλων, ανέφερε:
"Αφήνουμε μια χρονιά επιτυχημένη για εμάς, μπορώ να πω. Μια χρονιά που παίχτηκε ένα από τα καλύτερα πρωταθλήματα στην Α ΕΠΣΚ, κατά γενική ομολογία, με εντάσεις, με πολλά πράγματα.
Θα κάνω ιδιαίτερη αναφορά στο φίλο μου, τον κόουτς Μπατζιά. Τρία χρόνια στην ομάδα, άκρως επιτυχημένα. Από αυτή την ομάδα δεν φεύγει, όπως του είπα και γελάγαμε , σαν Αταμάν φεύγει σαν Ομπράντοβιτς. Κάποια στιγμή θα ξανάρθει άκρως επιτυχημένος. Οι δρόμοι μας δεν χωρίζουν, αυτό το μόνο σίγουρο.
Η ομάδα ανεβαίνει πρώτη φορά στην ιστορία της στη Γ΄ Εθνική. Σκοπό έχει να διατηρηθεί. Δεν είναι κομήτης, όπως πολλοί πιστεύουν. Θα τους απογοητεύσουμε.
Η ομάδα αυτή δεν έχει τέλος. Είμαστε ακόμη στην αρχή. Ευχαριστώ όλα τα παιδιά, τους αρχηγούς, τον Αλέξανδρο Κρανιώτη, τον Παναγιώτη Πάτρα και όλα τα παιδιά που έπαιξαν μαζί μας. Κάποιοι θα συνεχίσουν, κάποιοι με την αλλαγή της κατηγορίας δυστυχώς όχι. Αυτό μας στεναχωρεί γιατί τους θεωρούμε όλους οικογένεια.
Φυσικά θα θέλετε να με ρωτήσετε σχετικά με τα τελευταία γεγονότα.
Υπήρξε μια νομική διαμάχη, έγινε μια ένσταση από μεριάς μας, θεωρούσαμε ότι είχαμε πιθανότητα να διεκδικήσουμε το πρωτάθλημα. Το κάναμε, δικαιωθήκαμε. Δεν είμαι νομικός για να εξηγήσω τα της ένστασης. Το αφήνουμε πίσω μας και το προχωράμε σε επόμενη μέρα. Καταλαβαίνω, είναι κατανοητό, ότι η δική μας χαρά σε κάποιους είναι λύπη. Το κατανοώ. Αλλά κάπου εδώ σταματάει όλο αυτό.
Για τους στόχους της ομάδας τόνισε:
Στην πρώτη χρονιά στην Α΄ Ερασιτεχνική, το αγωνιστικό μας μπάτζετ ήταν για Γ΄ τοπικό. Μπορώ να σας πω και το ποσό. Η ομάδα στήθηκε με 12.000 ευρώ.
Την πρώτη χρονιά δαπανήθηκαν γύρω στα 50.000 ευρώ σε εγκαταστάσεις. Την δεύτερη αλλά τόσο. Ο λόγος που παραμερίσαμε το αγωνιστικό ήταν ότι δεν θέλαμε μία ομάδα να πάρουμε απλά το πρωτάθλημα μία χρονιά. Το πλάνο ήταν να φτιάξουμε εγκαταστάσεις, και να φτιάξουμε μία ομάδα η οποία θα είναι οικονομικά ανεξάρτητη, το οποίο το έχουμε καταφέρει σε 70%. Αυτή τη στιγμή η ομάδα έχει 110 χορηγούς. Δεν πρέπει να υπάρχει άλλη ομάδα στο τοπικό με τόσους χορηγούς. Με σκοπό να αφήσουμε σε νέα παιδιά κάποια στιγμή μία ομάδα την οποία θα την τρέχουν με το μοντέλο που είχαμε στο μυαλό μας εμείς όταν ξεκινήσαμε.
Όταν ξεκινήσαμε ήταν μόνο ένα κτήριο. Η ομάδα αυτή τη στιγμή έχει φωτίσει και το δεύτερο γήπεδο.
Φτιάχνει καινούργιο γυμναστήριο. Περιμένουμε την κερκίδα.
Είναι σχεδόν όλα έτοιμα. Έχουμε απόλυτη στήριξη από την δημοτική αρχή. Δεν υπάρχει κανένας λόγος αυτή η ομάδα να κάνει πίσω.
Αυτή η ομάδα βλέπει μόνο μπροστά. Δεν υπάρχει ταβάνι.
Βέβαια πιστεύω ότι η Γ εθνική για ένα χωριό όπως είναι το Μασχολούρι είναι τεράστια επιτυχία. Αλλά και πάλι το δικαίωμα στο όνειρο δεν μπορεί να το κόψει κανένας. Υπάρχει και αυτό στο πίσω-πίσω μέρος του μυαλού μας. Όλα υπάρχουν.
Χρήστος Μπατζιάς
Φέτος ήταν το καλύτερο πρωτάθλημα που τουλάχιστον θυμάμαι 16 χρόνια που είμαι προπονητής. Ήταν τόσο αμφίρροπα όλα τα παιχνίδια που ειλικρινά μπορούσες σε ένα παιχνίδι να κερδίσεις και σε ένα άλλο να χάσεις. Η ομάδα ξεκίνησε πριν τρία χρόνια. Ήταν μια μεταβατική περίοδο. Αλλά θα σταθώ ιδιαίτερα στα δύο τελευταία χρόνια που την ομάδα κυριολεκτικά την έστησα εγώ. Δηλαδή, παίχτες σε συνεννόηση πάντα με τη διοίκηση.
Αλλά το ρόστερ ήταν δικιά μου επιλογή. Πέρσι, η ομάδα κατάφερε και πήγε στο τελικό. Ήταν κάτι που όντως στην αρχή δεν το πιστεύαμε ούτε εμείς οι ίδιοι.
Και όχι μόνο πήγε στο τελικό. Απέκλεισε και μια ομάδα μεγαλύτερης κατηγορίας. Εντάξει, πέσαμε πάνω στην Αναγέννηση στον τελικό.
Αλλά ήταν η πρώτη μεγάλη επιτυχία. Βρεθήκαμε σε ένα τελικό. Είδα σε αυτό το γήπεδο ανθρώπους να κλαίνε.
Είδα τα παιδιά να με αγκαλιάζουν. Είδα τους παίκτες μου να πηδάνε στον ουρανό και τα δικά μου τα παιδιά να είναι από κάτω και να παρακολουθούν.
Και πάμε στη φετινή χρονιά. Γιατί ακούω πολλούς. Η Δόξα έκανε μία ήττα στο Μουζάκι.
Μία ήττα σε όλο το πρωτάθλημα. Τερματίσαμε πρώτοι με πέντε βαθμούς διαφορά. Συνεπώς, εμείς δεν χάσαμε βαθμούς εκτός γηπέδου;
Όταν μας έκοψαν το πέντε και το πήγαν τρεις. Αυτούς τους βαθμούς δεν τους πήραμε στο γήπεδο;
Έτσι είναι το ποδόσφαιρο, υπάρχουν νόμοι και πρέπει να πάμε όλοι μαζί. Τερματίσαμε πέντε βαθμούς διαφορά, με μία ήττα και μας βάλανε να παίξουμε με τρεις. Και για να τελειώνουμε, η Δόξα φέτος ήταν η πιο σταθερή ομάδα. Σε όλα τα μεταξύ μας παιχνίδια με τους άλλους τρεις διεκδικητές έχουμε πολύ μεγάλη διαφορά βαθμών. Και αυτό είναι η επιτυχία των παιδιών.
Εγώ είμαι περήφανος για τα παιδιά. Τα παιδιά αυτά, φέτος, έκαναν ένα τρομερό ρεκόρ.
Το οποίο, εύχομαι να βρεθεί άλλη ομάδα να το σπάσει την επόμενη μονιά στο τοπικό.
Η Γ’ Εθνική δημιουργεί καινούργια μονοπάτια.
Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τους παίκτες για αυτά που ζήσαμε. Είχα παιδιά, με προσωπικότητες όπως τους Κρανιώτη, Πάτρα, Τζέκο, Μπιτέλη, Κατσίκα, Μπαντή.
Παιδιά που «έφαγαν» τις κατηγορίες με το κουτάλι. Αυτά τα παιδιά θέλω να τα ευχαριστήσω ιδιαίτερα. Πρώτα, γιατί με σεβάστηκαν σαν προπονητή.
Δεύτερο, με σεβαστήκανε σαν άνθρωπο. Και τρίτο, μου έδωσαν τη μεγαλύτερη χαρά. Να καταστήσω το πρωτάθλημα φέτος με τη Δόξα.
Είμαι σίγουρος ότι η ομάδα του χρόνου θα κάνει ακόμα καλύτερη πορεία.
