Γράφει ο Αναστάσιος Ι. Αθανασόπουλος
Αγαπητοί συμπολίτες,
Βρισκόμαστε στο κατώφλι της νέας χρονιάς, μιας περιόδου που παραδοσιακά ανταλλάσσουμε ευχές για υγεία και προκοπή. Όμως, στον Δήμο Σοφάδων, οι ευχές κινδυνεύουν να μείνουν κενό γράμμα, αν δεν συνοδευτούν από μια σκληρή αυτοκριτική και, κυρίως, από την απαραίτητη διεκδίκηση.
Ενώ οι γύρω περιοχές σχεδιάζουν το μέλλον τους, εμείς εδώ παρακολουθούμε μια Δημοτική Αρχή που, αν και είχε την ιστορική ευκαιρία, αμέλησε να καταθέσει μελέτες για την ένταξη των αρδευτικών δικτύων της Λίμνης Σμοκόβου στο ΕΣΠΑ 2026-2030. Αρνήθηκε την σύσταση Συνδέσμου Ύδρευσης –Άρδευσης που θα μπορούσε να είχε την ευθύνη και για την ανάπτυξη των αρδευτικών
Πρόκειται για ένα , το λιγότερο έγκλημα κατά του μέλλοντος του πρωτογενούς τομέα της περιοχής μας. Αντί για υποδομές που θα κρατήσουν τους νέους στα χωράφια τους με αξιοπρέπεια, μας προσφέρονται «πανηγυράκια» και γλέντια ψηφοθηρικού χαρακτήρα.
Ο άρτος και τα θεάματα δεν αποτελούν αναπτυξιακή στρατηγική.
Είναι το προπέτασμα καπνού μιας διοίκησης που φαίνεται να λειτουργεί υπό την άτυπη «κηδεμονία» τοπικών παραγόντων, όπου τίποτα δεν κινείται αν δεν δώσει την έγκριση ο εκάστοτε «Ντον Κορλεόνε». Αυτή η δομή, που θυμίζει άλλες εποχές και άλλες μεθόδους, εγκλωβίζει τον Δήμο σε μια εσωστρέφεια, όπου οι συμβάσεις και τα έργα μοιράζονται με κριτήριο την αρεσκεία και όχι την ανάγκη του τόπου.
Την ίδια στιγμή, η αντιπολίτευση αναλώνεται σε κραυγές για τα ελάσσονα, τηρώντας «σιγή ιχθύος» για τα καίρια. Ξεχνούν, ίσως, οι επικεφαλής ότι κουβαλούν το βάρος προηγούμενων θητειών που έβαλαν τις βάσεις της σημερινής παρακμής.
Το αποτέλεσμα; Οι νέοι μας βλέπουν αυτό το σκηνικό και οδηγούνται στον συμβιβασμό. Το «ψωροβόλεμα» μιας οκτάμηνης σύμβασης σε ένα σούπερ μάρκετ βαφτίζεται «αποκατάσταση», ενώ ο πλούτος της γης μας μένει ανεκμετάλλευτος λόγω έλλειψης σχεδιασμού.
Αυτές τις άγιες μέρες, ας αναλογιστούμε:
- Θέλουμε έναν Δήμο που θα ζητιανεύει μικρο έργα και θα ζει με επιδόματα;
- Ή έναν Δήμο που θα απαιτήσει το νερό του Σμοκόβου, θα θωρακίσει την παραγωγή του και θα προσφέρει πραγματικές προοπτικές;
Ζητείται νέος κόσμος. Άνθρωποι καθαροί, με όραμα, με αντοχές και, κυρίως, με πίστη ότι αυτός ο έρμος ο τόπος μπορεί να αναταχθεί. Η ανοχή μας τελείωσε. Οι ευχές για το 2026 θα πιάσουν τόπο μόνο αν αποφασίσουμε να ταράξουμε τα λιμνάζοντα νερά της αδράνειας και της υποτέλειας.
Καλή χρονιά με αφύπνιση και αγώνα για το κοινό καλό.
Με τιμή,
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ι. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
