Η αριστερή κυβέρνηση έβαλε τα δικαιώματα μας στο γύψο.....

ΑΡΘΡΑ
Typography

Γεώργιος Μακρυνίκας, Μαθηματικός - Πρ. Νομάρχης

makrynikasΒρέθηκα στην Αθήνα την ημέρα της απεργίας , λόγω κυρίως του μετρό επικρατούσε ένα χάος..... Απίστευτη ταλαιπωρία, εκνευρισμός, χιλιάδες εργατοώρες χαμένες και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να μην μπορούν να φτάσουν στη δουλειά τους...
Και πράγματι, μια απεργία που έλαβε ένα συνδικαλιστικό όργανο χωρίς ψηφοφορία των περισσοτέρων εργαζόμενων και πιθανότατα χωρίς τη συμφωνία τους, δεν είναι και ό,τι καλύτερο. Γι’ αυτό και η διάταξη που προβλέπει το 50+1 την κρίνω εν πολλοίς σωστή, αν και αποτελεί ταμπού για το ΚΚΕ.
Για την αριστερά του Τσίπρα βεβαίως, του μεγάλου κωλοτούμπα... ακόμη και η κατάργηση της απεργίας δεν είναι κάτι σοβαρό... μια καθημερινότητα στη δουλική στάση του απέναντι στους δανειστές.
Η ουσία είναι ότι χιλιάδες εργαζόμενοι σήμερα έχουν καταταλαιπωρηθεί γιατί κάνει απεργία το μετρό.
Κι αυτό το λέμε αντίσταση στη λαίλαπα του πολυνομοσχεδίου.......
Αυτό το λέμε αντίδραση σε μέτρα που αλλάζουν τη ζωή τη δική μας, και των παιδιών μας;
Κάνανε δηλαδή μια 24ωρη απεργία οι εργαζόμενοι του μετρό, κάνανε μια στάση εργασίας οι εργαζόμενοι του δημοσίου και όλα καλά;
Ξαναγυρνάνε στο καβούκι τους , ξαναπάνε στις δουλίτσες τους ,κάθονται ήσυχα ☑️ μέχρι να έρθουν τα επόμενα μέτρα...
☑️ μέχρι να έρθει ο επόμενος τρελός υπουργός να μας πει ότι , το κάνει για το καλό μας...
☑️ μέχρι να έρθει κάποιος να μας πει ότι παραχώρησαν και τη «Μακεδονία»;
ΟΛΟΙ μας απολαμβάνουμε το φρεντοτσίνο μας , ήσυχοι γιατί ακούστηκε κάπου ότι στην Ελλάδα την Παρασκευή έγινε μια απεργία και τη Δευτέρα θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο και όλα καλά;
Μα τόσο πολύ έχουμε αλλοτριωθεί;
Τόσο πολύ έχει ο λαός συμβιβαστεί με τη μοίρα του και απλά περιμένει την επόμενη ημέρα;
Καμιά αντίδραση, κανένας «θόρυβος» παρά μόνο οι βρισιές γιατί ταλαιπωρούμαστε σήμερα επειδή δεν έχει μετρό;
Και ο Αλέξης ή ο κάθε πρωθυπουργός να κάθεται στο θρόνο του και να απολαμβάνει τη νίκη του κατά της κοινωνίας και των πολιτών που τρέμουν και στην ιδέα ότι θα χάσουν ένα μεροκάματο ή δύο.
Ότι θα χάσουν την ησυχία τους γιατί πρέπει να κατέβουν στο δρόμο... ότι πρέπει να φωνάξουν για το δίκιο τους....
Όχι, δε έγινα ξαφνικά… κομμουνιστής.
Περιγράφω μια κατάσταση η οποία δείχνει τη μεγάλη ήττα που έχει υποστεί η ελληνική κοινωνία η οποία συμβιβάστηκε με το κακό της ριζικό!!!!
Και που δεν αντιδρά ακόμη κι αν είναι προφανής η αδικία...
Και αδικία είναι
?να κόβονται οι συντάξεις...
?να μειώνονται τα επιδόματα για τους πολύτεκνους...
?και την ίδια στιγμή τα δισεκατομμύρια να σφυρίζουν γύρω από τα κεφάλια μας, αφορολόγητα, νταβατζήδικα, καθαρά και όμορφα με την ανοχή της εκάστοτε κυβέρνησης.
Κι αυτή η κατάσταση είναι η πιο νοσηρή σ’ αυτά τα χρόνια.
Δεν είπα... να βγει ο κόσμος και να βρίζει, να καίει, να σπάει και να ανοίγει το δρόμο στους μπαχαλάκηδες να διαλύουν τη χώρα.
Άλλωστε, αυτό το σταμάτησε η κυβέρνηση της αριστεράς που από το πεζοδρόμιο και τις μολότοφ τώρα βρίσκεται στα υπουργικά γραφεία.
Αυτό που λέω είναι ότι δεν μπορεί οι λέξεις απεργία, κινητοποίηση, αντίδραση, αντίσταση να περιορίζονται σε μια τυπική, εθιμική 24ωρη απεργία στο μετρό και μια τρίωρη στάση στα λεωφορεία.
Δεν είναι αυτό κανονική χώρα...
Δεν μπορεί δηλ. να αφήνεται η ακρότητα της κυβέρνησης να περνά χωρίς διαφορετική φωνή.
Κάποτε πρέπει να ο λαός να πάρει την κατάσταση στα χέρια του , να απαντήσει σ’ αυτούς που έχουν βάλει γύψο στα δικαιώματά του...

Υ. Δυο λόγια για τις απεργίες..
Είναι αλήθεια ότι απο μια απεργία ενός κλάδου τόσοι και τόσοι άνθρωποι καταλήγουν να ταλαιπωρούνται στις καθημερινές τους ασχολίες και συναλλαγές, με αποτέλεσμα να μην τάσσονται στο πλευρό των απεργών, αλλά να βρίσκονται, κάθε φορά, είτε από οργή είτε από απογοήτευση, απέναντί τους.
Από την άλλη, η λύση φυσικά και δεν είναι να παραδώσουμε τα πάντα στους ιδιώτες και να στερήσουμε από τον συνδικαλισμό κάθε του «όπλο».
Το τι θα... διαδεχτεί τις απεργίες, το ποιος θα είναι ο τρόπος αντίδρασης, σε ένα επόμενο στάδιο, απέναντι στις αυθαιρεσίες των εργοδοτών και των κυβερνήσεων, είναι ευθύνη όλων των εργαζομένων να το σκεφτούν και να το συζητήσουν ανοιχτά, δίχως παρωπίδες, χωρίς... μαλλιά στη γλώσσα.
Και να καταλήξουν σε έναν κοινό τόπο, προτού ο θεσμός της απεργίας «ξεφτιλιστεί» εντελώς...

 

e-max.it: your social media marketing partner

amarantes eshop