bronx delivey2 karditsapress400x300 Αντίγραφο

 vasilakos anoigoume  xiroskarpos2

 

 

ΑΡΘΡΑ
Typography

Αρθρο του Θανάση Μαλέτσικα

MALETSIKAS THANASISΕίναι ορισμένα σκηνικά, φαινομενικά πολύ απλά, και ίσως και καθημερινά, που και να θέλεις να τα αγνοήσεις, η εκπέμπουσα δυναμική τους και μόνο, αποτελεί αιτία να αναφερθείς σε αυτά.

Είναι αυτού του είδους τα σκηνικά, που λειτουργούν ως έντονο ερέθισμα, και διεγείρουν αισθήματα που η καθημερινότητά μας τα επισκιάζει.

Αισθήματα ΄΄φωλιασμένα΄΄ μέσα στον ψυχικόμας κόσμο, και έρχεται μία απλή στιγμή, ένα απλό γεγονός να τα επαναφέρει ως κυρίαρχα και πάλι. Μερικές δεφορές, αποτελούν και την κύρια αιτία, να επανεξετάσεις την συμπεριφορά  αλλά και την στάση ζωής σου!

Η δε εξιστόρηση αυτών, αποτέλεσμα της αντίδρασής σου,λαμβάνει και το χαρακτηριστικό της επιτασσόμενης υποχρέωσης. Τουλάχιστον έτσι η μικρότητά μου το  ερμηνεύει.

Διερχόμενος ένα πρωινό, πριν λίγες ημέρες, από ένα πολύ ορεινό μικρό χωριό της χώρας μας, η θέα ενός παραδοσιακού καφενείου με ΄΄κάλεσε΄΄  για ένα μισάωρο ξεκούρασης.

ΚΑΦΕΟΥΖΟΜΕΖΕΔΟΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ   << Η Ελπίς>>, έγραφε η τσίγκινη ταμπέλα του. Όχι δύο, αλλά τέσσερα σε ένα σκέφτηκα!

naftex arthro1

Σπάνια, που και που, διέρχονται απ΄ το χωριό αυτό ΄΄ξένοι΄΄, καθόσον οι ανάγκες των πρώτων κατοίκων του το τοποθέτησαν σε ένα απομακρυσμένο πολύ ορεινό σημείο της χώρας.   

<<…Μόνο καφεδάκι ελληνικό προσφέρουμε>>,  μου είπε με καλοσυνάτη φωνή η ηλικιωμένη ιδιοκτήτριά του, πριν ακόμα καθίσω στο παμπάλαιο στρόγγυλο τρίποδο μεταλλικό τραπεζάκι. Αυτονόητο ότι τα άλλα είδη καφέ τύπου espressoμε τις παραλλαγές σε cappuccino καιfreddo,και διάφορες άλλες, στον χώρο αυτόν δεν έχουν ουδεμία θέση.

Δεν αρμόζουν στο εν γένει έμψυχο και άψυχο περιβάλλον του!

Δεν ταιριάζουν με την αυθεντικότητα του χώρου!

Στο παραδιπλανό τραπέζι μια παρέα πέντε ΄΄νεαρών΄΄ ηλικίας  κατά προσέγγιση 90plus, ΄΄κοτσονάτοι ΄΄, αντιπροσωπευτικό δείγμα του χαρακτηρισμού: ΄΄υπερήφανα γηρατειά΄΄. Τρεις εξ αυτών απολάμβαναν τον καφέ τους, και οι άλλοι δύο το λουκούμι τους με την οδοντογλυφίδα καρφωμένη.Αφού με χαιρέτησαν, και για λίγο με περιεργάσθηκαν, συνέχισαν την συζήτησή τους.

Θέμα τους; Μα τι άλλο από την ανάλυση της παρούσας τεταμένης σχέσης της χώρας μας με τους …γείτονες.

<<…Από πού είσαι παλικάρι μου…>> με ρώτησε η κυρά Γλυκερία όταν μου έφερε τον καφέ, και αφού έμαθε για την καταγωγή μου, καπάκι η επόμενη ερώτησή της: <<…και τι δουλειά κάνεις είπαμε;>>.  Οικοδόμος είμαι, και ήρθα να μαζέψω τσάι, απάντησα αυθόρμητα. Κακή ή καλή, αλλά πάντωςσυχνή είναι η συνήθειά μου, όταν βρίσκομαι ανάμεσα σε αγνώστους, να μην δηλώνω την ιδιότητά μου.Τακτική  άμυνας για πιθανή επίθεση αν χρειασθεί!Στον κόσμο όμως των ΄΄δήθεν΄΄ με βγάζει τις περισσότερες φορές αλώβητο. Εξάλλου είχα να αντιμετωπίσω και τις κλισέ χαρακτηριστικές ερωτήσεις της καλοσυνάτης ΄΄μπακάλισσας΄΄ που ήθελε να γνωρίζει τα πάντα! Οπότε αυτές περιορίσθηκαν κατά πολύ.

Πίνοντας το καφεδάκι μου (σε φλυτζάνι χωρίς το πιατάκι), αφού πρώτα κατάφερα να το ισορροπήσω στην πλούσια σε βαθουλώματα επιφάνεια του τραπεζιού,απόλαυσα, εκτός του περιβάλλοντος χώρου, και την συζήτηση της παρακείμενης παρέας.

Συζήτηση-ανάλυση της επικρατούσας κατάστασης στο Αιγαίο, όχι με ειδικούς και δυσνόητους -για πολλούς ακόμα και εγγράμματους- όρους και περίπλοκες έννοιες, αλλά ανάλυση με τη χρήση απλού λεξιλογίου. Δημοτικού σχολείου, μιας και η αγραμματοσύνητης παρέαςήταν εμφανέστατη. Αλλά μόνο αυτή.  

Και γίνεται αναφορά στην αγραμματοσύνη όχι ως ΄΄μειονέκτημα΄΄ της παρέας. Κάθε άλλο!Η αναφορά γίνεται διότι η αγραμματοσύνη αυτών των Απόμαχων δεν στάθηκε εμπόδιο, να διατυπώνουν την άποψή τους ακόμα και για σύνθετα ζητήματα. Εξάλλου, ο συλλογισμός  ως νοητική διεργασία, μπορεί και να λάβει χώρα ανεξάρτητα από το αν κάποιος είναι αγράμματος ή εγγράμματος. Και εν προκειμένω, η εμπειρίαζωής των ΄΄νεαρών΄΄ 90 plus, κάλυψε κατά πολύ το κενό της αγραμματοσύνης τους.

Μιλούσαν για τούρκους ναύτες στο Καστελόριζο, όπως χαρακτηριστικά επικαλούντο ότι είπαν οι ΄΄τηλεοράσεις΄΄! Όλες μαζί!

Ναύτες που θα παρέμειναν στην περιοχή έως στις 2 Αυγούστου!

Κατάλαβα ότι η παρέα είχε παρακούσει ή παρερμηνεύσει, από τις ΄΄τηλεοράσεις΄΄ τον όρο NAVTEX και την αποκαλούσε <<…Ναύτες!>>.

Προς στιγμή σκέφτηκα να παρέμβω και να εξηγήσω στην εξαίρετη αυτή παρέα τι σημαίνει NAVTEX και τα πέριξ αυτής. Όμως απέρριψα αυτή την σκέψη και κάθε άλλη σκέψη παρέμβασης, με την περιέργεια να ακούσω όλη τους την συζήτηση ως να μην  ήμουν  παρών.

Αν και η πενταμελής παρέα ήταν αγράμματη, αλλά όχι αμόρφωτη, ευδιάκριτος ήταν ο σεβασμός μεταξύ τους.

Όταν ένας από αυτούς έπαιρνε τον λόγο να καταθέσει την άποψή του, η υπόλοιπη παρέα τον άκουγε με προσοχή δίνοντας αξία όχι μόνο στον συνομιλητή αλλά και στην ίδια την συζήτηση. Το αντίθετο φυσικά που συμβαίνει με τους εγγράμματους και …ειδικούς των τηλεοπτικών panels!

Χαρακτηριστικές επίσης ήταν και οι κινήσεις των χεριών τους, καθώς και το νευρικό κτύπημα της γκλίτσας των - δείγμα της εναπομείνασας μυϊκής των δύναμης –που έδινε στον παρατηρητή της παρέας την εντύπωση ότι ήταν έτοιμοι οι ίδιοι να ριχθούν στην μάχη  κατά των …καλών γειτόνων!

Κομματικά, εκτός από τον ένα της παρέας που εμφανέστατα ήταν Παπανδρεικός, του Ανδρέα, οι άλλοι ήταν δεξιοί.

Μάλιστα ένας εξ αυτών, την κάθε του τοποθέτηση την άρχιζε λέγοντας την φράση  ΄΄…ως καραδεξιός πιστεύω…΄΄ διαχωρίζοντας την θέση το από τους άλλους τρεις ΄΄δεξιούς΄΄! Δεν μου δόθηκε η ευκαιρία βέβαια να εντοπίσω τι ήθελε να πει –κατά το κοινώς- …ο ποιητής!

Αναφέρθηκαν στα Ίμια, στο ΄΄βυθίσατε την χώρα΄΄ (εννοώντας  την γείτονα χώρα) παραφράζοντας ίσως και από άγνοια, το ΄΄Βυθίσατε το ΧΟΡΑ΄΄! Επίσης η συζήτηση-ανάλυση περιέλαβε και προγενέστερες δύσκολες για την χώρα μας χρονικές περιόδους. Φυσικά δεν έλλειψε και η Κύπρος. Δείγμα του έντονου εθνικού αισθήματος της ηπειρωτικής ορεινής Ελλάδας για τα θαλάσσια σύνορά μας!

Παρά την διαφορετικότητα των  τοποθετήσεών τους,  στο τέλος όλοι συμφώνησαν ότι θα γίνει <<…ότι πει ο Αμερικάνος!>>.

Από τις δε αναφορές τους στην Ε.Ε., είναι βέβαιο ότι όλοι τους ήταν ΄΄ευρωσκεπτικιστές΄΄ κατά εμάς τους ΄΄εγγράμματους΄΄!

Η αρνητικότητά τους δε εσιάζονταν στις χώρες, των Λόρδων και της΄΄Αλεμάνιας΄΄!  Η τελευταία διότι στην κατοχή, στρατιώτες της  τους είχαν κάψει το χωριό τους και κατέστρεψαν τον μοναδικό βιό τους, που δεν ήταν άλλος παρά τα κοπάδια τους. Εμφανέστατα επρόκειτο περί Απόμαχων Τσοπάνηδων.

Φυσικά,  όροι και έννοιες της γεωστρατηγικής, της γεωπολιτικής και της γεωοικονομίας δεν απασχόλησαν την παρέα. Και γιατί άλλωστε; Με την φράση ΄΄ότι πει ο Αμερικάνος΄΄ τα είπαν όλα!

Καθηλωμένος από την απλότητα αλλά και τον θαυμασμό για τις όντως νεαρές αυτές ψυχές, το μισάωρο της ξεκούρασης παρατάθηκε κατά πολύ!

Μου ήταν αδύνατον να σηκωθώ να φύγω.

Την ανάλυση διέκοψε ο θόρυβος σχηματισμού μαχητικών αεροσκαφών, που  ο γεροπλάτανος με εμπόδισε να έχω οπτική επαφή. Μετά την απομάκρυνση των μαχητικών, απόλυτη σιωπή στην παρέα.

Όμοια με το ΄΄ενός λεπτού σιγή΄΄!

Λίγο μετά, την σιωπή διέκοψε η κυρά Γλυκερία που καθόταν μόνη της δίπλα από την πόρτα του καφενείου λέγοντας αυθόρμητα <<…πάλι σήμερα πέρασε το παιδί μας! >>.

Δεν κρατήθηκα και την ρώτησα αν έχει παιδί στην Αεροπορία! <<.. Ναι!>> μου απάντησε, και συνέχισε: << …ο γιος του Αποστόλη (δείχνοντας με το βλέμμα της και κουνώντας ελαφρά το κεφάλι της προς την παρέα), ήταν πιλότος και σκοτώθηκε, αλλά στο χωριό μας το θεωρούμε όλοι μας παιδί μας!>>

Η αμηχανία με κυρίευσε. Το βλέμμα μου ασυνείδητα κατευθύνθηκε και καρφώθηκε επίμονα στο πρόσωπο του ενός από την ΄΄νεαρή΄΄ παρέα, του κυρ Αποστόλη.

Και ενώ περίμενα να δω ένα λυπημένο πρόσωπο, έκπληκτος διέκρινα μία απερίγραπτη υπερηφάνεια  που θα μείνει ανεξίτηλη στην μνήμη μου για πάντα. Μια έκδηλη υπερηφάνεια, λες και ο σκοτωμένος γιος του ήταν αυτός που πριν λίγο πιλοτάριζε ένα από τα μαχητικά που πέρασαν! Ανατρίχιασα, και ταυτόχρονα, με αεροπορικούς όρους, ΄΄έπεσα΄΄ σε μία ΄΄περιδίνηση΄΄ συναισθημάτων που άργησα να βγώ!

Σε πραγματική κατάσταση θα είχα καρφώσει!

Το ψέμα όμως που προηγουμένως είχα πει στην καλοσυνάτηκυρά Γλυκερία, δηλαδή ότι είμαι οικοδόμος, λειτούργησε άμεσα ως εμπόδιο στο να ρωτήσω λεπτομέρειες για τον Αεροπόρο που σκοτώθηκε. Το παιδί τους!

Στην συνέχεια, και αφού η ανάλυση συνεχιζόταν στην παρέα, παρατήρησα τον κυρ Αποστόλη, όταν αυτός δεν μιλούσε, το βλέμμα του ήταν περίεργα καρφωμένο επάνω μου. Ως ΄΄διερευνητικό΄΄ θα το ερμήνευα. Ίσως η ηλικία μου να ήταν αυτή του παλικαριού του, αν ζούσε!

 Ίσως. Δεν ξέρω ίσως πολλά άλλα που ζαλισμένος από την ΄΄περιδίνιση΄΄ δεν μπόρεσα να υποθέσω!  Φυσικά, μια βδομάδα τώρα, ακόμα δεν μπορώ να ερμηνεύσω το βλέμμα του!

Μετά από κάμποση ώρα, κατευθύνθηκα στο εσωτερικό του καφενείου για να πληρώσω τον καφέ μου. Φευγαλέα παρατήρησα το εσωτερικό του ΄΄ντεκόρ΄΄ .

Ξεχώριζε ένας τιμοκατάλογος με τιμές σε δραχμές(!), μία ζυγαριά (που αν και δεν είχε τίποτα πάνω στα μεταλλικά πιάτα, η ακίδα της έγερνε ελαφρώς προς την μία πλευρά),  μία ασπρόμαυρη τηλεόραση Loewe Opta, ένα μικρό ραδιόφωνο PHILLIPS με περίβλημα από βινύλιο, η σύνθεση της ομάδας του Παναθηναϊκού στο Γουέμπλευ,   και δύο φωτογραφίες του Βασιλιά Παύλου και της Βασίλισσας Φρειδερίκης!  Ντεκόρ άλλης εποχής!

Αποδεκτό ή όχι από εμάς, ουδόλως απασχολεί την 80χρονη ιδιοκτήτριά του! Και γιατί άλλωστε! Μήπως έχει την ανάγκη του ΄΄promotion΄΄ της επιχείρησής της;

Φυσικά για ηλεκτρονική ταμειακή μηχανή συνδεδεμένη με την ΑΑΔΕ και για POS, ούτε λόγος! …Τι είναι αυτά τα ΄΄μαραφέτια΄΄ θα μου έλεγε η κυρά Γλυκερία, αν τολμούσα να πληρώσω με πιστωτική κάρτα!Όμως το πολυσέλιδο βιβλίο των ΄΄βερεσέ΄΄ διατηρούσε την περίοπτη θέση του. Φαντάζομαι από ιδρύσεως της επιχείρησης! Ομοίως και η φωτογραφία του  αποδημήσαντος  συζύγου της ιδιοκτήτριας, δημιουργού του ντεκόρ.

<<…κερασμένος από τον κυρ Αποστόλη>> μου είπε η κυρά Γλυκερία για τον καφέ μου. Έμεινα έκπληκτος καθόσον δεν αντιλήφθηκα ούτε τον  κώδικα αλλά ούτε και τον χρόνο επικοινωνίας των.

Νοιώθοντας ότι έπρεπε να αφήσω και εγώ κάποια χρήματα στο καφενείο, κοιτώντας γύρω μου στα λίγα σχεδόν άδεια ράφια του, το βλέμμα μου έπεσε σε κάτι μπισκότα ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ. Αγόρασα δύο πακέτα και κατευθύνθηκα προς την έξοδο. Το βλέμμα έπεσε πάλι στο πρόσωπο του κυρ Αποστόλη και ένοιωσα την ασυγκράτητη ανάγκη να πάω να του σφίξω το χέρι,   ως ένδειξη σεβασμού προς το πρόσωπό του για τον σκοτωμένο γιό του.

Για να μην φανεί όμως η διάκριση έναντι των άλλων, γύρισα και χαιρέτησα δια χειραψίας την κυρά Γλυκερία και στην συνέχεια έναν-έναν την ΄΄νεαρή΄΄ παρέα! Η χειραψία με τον κυρ Απόστολο ήταν μεγαλύτερης διάρκειας και πιο σφικτή! Το κυριότερο όμως ήταν ότι αυτή συνοδεύτηκε και από ένα ελαφρύ βούρκωμα και των δυό μας!

Η αδυναμία πλέον συγκράτησης του πατρικού πόνου εκ μέρους του, ταυτόχρονα με την δική μου συγκίνηση ήταν πλέον εμφανείς! 

Συνεχίζοντας στον προορισμό μου, κυριευμένος από  ποικιλία σκέψεων και συναισθημάτων, μετά από λίγη ώρα, ασυναίσθητα άνοιξα ένα από τα πακέτα των μπισκότων που προηγουμένως είχα αγοράσει. Η γεύση τους μου φάνηκε περίεργα γλυκιά και φρέσκια. Κοίταξα την ημερομηνία λήξης τους. 2017! Γέλασα ικανοποιημένος. Αν και ληγμένα κατάφεραν να πουληθούν!

Είπαμε, το όνομα του ΚΑΦΕΟΥΖΟΜΕΖΕΔΟΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟΥ ήταν ΄΄Η Ελπίς΄΄.

Αφιερωμένο στους ΄΄νεαρούς΄΄ των 90 plus.

Εξαιρετικά αφιερωμένο στους Πατεράδες που έχασαν γιους Αεροπόρους!

Ειδικότερα δε,  σε δύο Πατεράδες με το όνομα, Απόστολος!

Θανάσης Μαλέτσικας

Αξκος ε.α. Π.Α

Απόφοιτος της ΣΤΥΑ

e-max.it: your social media marketing partner

mbgif2

 

joinbanner2

eve topiki agora2

bronx delivey1

 

 

 

!-- Go to www.addthis.com/dashboard to customize your tools -->