ΑΡΘΡΑ
Typography

Του Φώτη Βρέκου*


Τα χρόνια της κρίσης είναι κοινά αποδεκτό ότι παρατηρείται μια απαξίωση των νέων ως προς τους θεσμούς και τις δομές του κράτους. Η αντίδραση αυτή δεν είναι κάτι καινούργιο, καθώς ανέκαθεν οι νέοι είχαν την τάση να βρίσκονται απέναντι στο παλιό και να προσπαθούν να το αλλάξουν. Πλέον όμως, το διαχρονικό αυτό φαινόμενο έχει αλλάξει ύφος, καθώς οι νέοι έχουν φύγει από την αντίδραση και τείνουν προς την αδιαφορία. Δεν ενδιαφέρονται να αλλάξουν το σύστημα, αλλά αντιθέτως αδιαφορούν για αυτό. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια ανθρώπων της γενιάς μου, ότι «όλοι ίδιοι είναι», «δεν αξίζει να ασχολείσαι με αυτά», «τίποτα δεν αλλάζει σε αυτό τον τόπο». Τα λόγια αυτά δεν είναι αποσπασματικά αλλά γενικό φαινόμενο μιας γενιάς, που προτιμά την αδιαφορία από την πολιτική ενασχόληση. Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι οι νέοι έχουν απομακρυνθεί σε τεράστιο βαθμό από την εκλογική συμμετοχήκαι αυτό είναι κάτι που πρέπει να μας απασχολήσει όλους έντονα.
Ο πρώτος και σημαντικότερος λόγος αυτής της κατάστασης είναι η οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση των τελευταίων χρόνων που έπληξε καθοριστικά τους νέους, όχι μόνο κάνοντάς τους αδύναμους να διεκδικήσουν ένα καλύτερο μέλλον αλλά και κάνοντάς τους αδύναμους να φτιάξουν το δικό τους. Με έναν μισθό εξακοσίων ευρώ και με την ανεργία και την υποαπασχόληση να φτάνουν σε επίπεδα ρεκόρ, είναι μαθηματικά αδύνατο ένα νέο ζευγάρι να κάνει την δίκη του οικογένεια και να κυνηγήσει τα όνειρά του χωρίς τη βοήθεια των γονιών, οι οποίοι πολλές φορές δεν έχουν ούτε αυτοί δουλειά. Έτσι καταλήγουν είτε να βρίσκονται σε μια ατέρμονη προσπάθεια εύρεσης εργασίας, είτε να μην έχουν καθόλου ελεύθερο χρόνο και συγχρόνως να μην τους περισσεύει ούτε ένα ευρώ πέρα από τα αναγκαία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην μπαίνουν καν στη διαδικασία του προβληματισμού για το τι πάει λάθος, αλλά αντιθέτως να ζουν κάθε μέρα σε έναν αγώνα επιβίωσης.
Επιπρόσθετα, η αποχή των νέων οφείλεται στην αναξιοπιστία των προσώπων που λόγω θέσης είναι υπεύθυνα για την λύση των προβλημάτων και για την καλή λειτουργία των θεσμών, αφού οι πολιτικοί συνηθίζουν να δίνουν υποσχέσεις που δεν τις τηρούν. Το υπάρχον πολιτικό σύστημα, σύμφωνα με έρευνες έχει χάσει την αξιοπιστία του νεανικού κοινού, καθώς οι νέοι νιώθουν προδομένοι και συνάμα απογοητευμένοι πιστεύοντας πως τα πράγματα ότι και να γίνει δεν θα αλλάξουν ποτέ. Σχεδόν επτά στους δέκα νέους στην Ελλάδα πιστεύουν ότι το πολιτικό σύστημα λειτουργεί άσχημα και χρειάζονται ριζικές αλλαγές, όπως προκύπτει από έρευνα του Ιδρύματος του ομίλου TUI.
Ταυτόχρονα όμως και η πολιτική διαπαιδαγώγηση, που θα μπορούσε να τραβήξει το ενδιαφέρον του νέου για τα κοινά είναι ελλιπής, καθώς μέσα σε ένα τεχνοκρατικό σύστημα δίνεται βάση στην διαμόρφωση μιας προσωπικότητας που θα ανταπεξέρχεται στις δύσκολες κοινωνικές και οικονομικές καταστάσεις που έχουν διαμορφωθεί, δίχως να προβληματίζεται για την αναμόρφωση και επίλυση αυτών των καταστάσεων. Αν δούμε την πραγματικότητα μέσα από τα μάτια ενός νέου και μιας νέας θα διαπιστώσουμε πως στην εποχή της τεχνολογικής εξέλιξης αλλά και της ραγδαίας εξάπλωσης της πληροφορίας, οι νέοι θέτουν στην πρώτη γραμμή της αποχής τους προβλήματα όπως η ανεργία, η αδικία, η ανισότητα, η αναξιοκρατία, η ανηθικότητα και η ασυνέπεια στις υποσχέσεις των πολιτικών.
Πάνω σε αυτούς τους καθημερινούς πρωτεύοντες προβληματισμούς είναι αναγκαία η πολιτική ενεργοποίηση των νέων ανθρώπων, όπως εισηγήθηκε και ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκης,που με θεμέλιους λίθους την ελπίδα, τα όνειρα αλλά και την προσπάθεια θα οδηγήσουν τη χώρα μακριά από το αδιέξοδο, στο οποίο έχει εισέλθει τα τελευταία χρόνια. Εκείνο που προέχει για τη γενιά μας είναι να κατανοήσει πως η αποπολιτικοποίηση οδηγεί στον τορπιλισμό της Δημοκρατίας, αφού το βάρος της πολιτικής ευθύνης μετατίθεται στους «επαγγελματίες Λαϊκιστές», ενώ αντίθετα ευνοείται η δημαγωγία, η οποία αντιτίθεται στην ολοκλήρωση της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και της πνευματικής καλλιέργειας και οδηγεί στον ανθρώπινο εκφυλισμό.
Κατά συνέπεια ο σύγχρονος νέος θα πρέπει να παρεμβαίνει, να συζητάει τα κοινά προβλήματα, να προτείνει και να διεκδικεί λύσεις σε όλα τα προβλήματα που ανακύπτουν στις κοινές υποθέσεις και που μας αφορούν όλους, καθώς η αλληλουχία των υποθέσεων μας επηρεάζουν όχι μόνο συλλογικά αλλά και ατομικά. Μάλιστα πολλές από τις κοινές υποθέσεις βρίσκονται σε μία κρίσιμη καμπή λόγω των πολιτικών ανακατατάξεων γι’ αυτό απαιτείται η εγρήγορση, ώστε να προληφθούν δυσάρεστες καταστάσεις. Παράλληλα η υποχρέωση για συμμετοχή των νέων γίνεται φανερή και από τους εξής δύο λόγους: Πρώτον οι επιπτώσεις των λαθών γίνονται φανερές σε αυτούς και δεύτερον οι ίδιοι είναι αναγκασμένοι σε βάθος χρόνου όταν ηλικιακά φτάσουν στην εξουσία να κληρονομήσουν τα προβλήματα και να προσπαθήσουν να τα λύσουν. Έτσι όσο αδιαφορούν στα προβλήματα τόσο αυτά διαιωνίζονται.
Καθίσταται συνεπώς αδήριτη ανάγκη οι νέοι να δραστηριοποιηθούν και να συνειδητοποιήσουν την κρισιμότητα των συνθηκών, ούτως ώστε να συμμετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες, για να διαμορφώσουν ένα μέλλον που θα τους ανήκει.Έτσι με την περιθωριοποίηση της αποχής, όπου η μειοψηφία αποφασίζει για το σύνολο, θα εκπληρώνεται η βασική αρχή της δημοκρατίας ΄΄από τον λαό και για τον λαό΄΄. Είναι χρέος λοιπόν της γενιάς μας η ενεργή συμμετοχή, η καθαρή φωνή, οι προτάσεις, ο διάλογος, η αλήθεια. Άλλωστε έχουμε πολλά περισσότερα να συνθέσουμε παρά να χωρίσουμε.

*Ο Φώτης Βρέκος είναι Οικονομολόγος (κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου στη Διοίκηση Επιχειρήσεων) και Μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου ΟΝΝΕΔ – Υπεύθυνος Νεανικής Επιχειρηματικότητας.

e-max.it: your social media marketing partner

  vasilakos summer2019

 

 

  karla teliko

giovani teliki

kafes2