bronx delivey2 karditsapress400x300 Αντίγραφο

 vasilakos anoigoume  xiroskarpos2

 

 

ΔΙΑΦΟΡΑ
Typography

Σε στυλ(η)...να μην ξεχνιόμαστε: Τεύχος 22!

Σε στήλη...για να μην ξεχνιόμαστε, τα γράφουμε, τα μοιραζόμαστε κι αναρωτιόμαστε!

Τη δική της καραντίνα έζησε η συγκεκριμένη στήλη, αφού…ανέστειλε τη λειτουργία της αρκετό καιρό πριν το Ελληνικό lockdown και πλέον επανέρχεται ένα μήνα και κάτι μετά στη δράση, παρακολουθώντας διακριτικά τις εξελίξεις και την επιστροφή στην όποια αθλητική κανονικότητα.

Η επιστροφή της στήλης δε θα μπορούσε να μην καταπιαστεί με τη…σπεσιαλιτέ της που είναι το μπάσκετ. Πάντως, δε θα μείνετε με το παράπονο καθότι, όπως διαπιστώνετε είναι πιο…περιεκτική από ποτέ. Σε σημείο που αν είστε σε κάποια παραλία ή αν καφεδάρετε σε ένα δροσερό μέρος, να μπορείτε να περάσετε όλη την παρουσία σας εκεί διαβάζοντας τα παρακάτω!

Αρχίζουν, λοιπόν σιγά-σιγά οι «ζυμώσεις» στις μπασκετικές ομάδες του νομού μας αναφορικά με τον προγραμματισμό ενόψει της νέας σεζόν.

Μιας σεζόν που παραμένει αινιγματική για το πότε θα εκκινήσει, πότε θα ολοκληρωθεί, πόσες ομάδες θα ανεβαίνουν, πόσες θα πέφτουν και γενικότερα τι θα προβλέπεται με τους κανόνες δημόσιας υγείας που θα καθορίσουν εν πολλοίς και τα οικονομικά δεδομένα των ομάδων.

Διότι, δε νοείται ερασιτεχνικός σύλλογος δίχως έσοδα από τον κόσμο. Οι ομάδες πρέπει να γνωρίζουν εάν θα επιτραπεί η είσοδος στους φιλάθλους και αν ναι, σε τι ποσοστό θα επιτρέπεται. Κάπως έτσι θα βγουν στην αγορά για διάθεση εισιτηρίων διαρκείας, για χορηγίες (ειλικρινά, σε κατηγορίες όπου δεν υπάρχει τηλεοπτική ή υπάρχει μερικώς διαδικτυακή κάλυψη η παρουσία χορηγού με μορφή πινακίδων ή στην εμφάνιση της ομάδας είναι…δώρον άδωρον, μιας και δε θα μπορέσει να είναι ανταποδοτική μια συνεργασία, την ώρα μάλιστα που οι περισσότερες επιχειρήσεις παλεύουν να σταθούν όρθιες, στη μετά καραντίνα εποχή) και για άντληση εσόδων. Όπου άντληση εσόδων βάζουμε και τις χοροεσπερίδες, κοινώς τα πανηγύρια, τα οποία αποφέρουν κατά την καλοκαιρινή -ειδικά- περίοδο μεγάλη οικονομική «ανάσα» στα σωματεία, όπως επίσης οι λαχειοφόροι και οι εκδόσεις ημερολογίων, σε μία εποχή που τη χρειάζονται για προκαταβολές και «κλείσιμο» των πρώτων μεταγραφών-ανανεώσεων.

Σε ό,τι αφορά τους στόχους των ομάδων, τι μπορεί να γράψει κανείς…Αχαρτογράφητα νερά! Φέτος, αυτός ο όρος ταιριάζει πιο πολύ από ποτέ! Διότι, με 18 ομάδες στην Α2, ο ΑΣΚ δεν μπορεί παρά να αναζητήσει την…επιβίωση στην κατηγορία (ειδικότερα από τη στιγμή που δεν έχει ξεκαθαριστεί πόσες ομάδες θα πέφτουν – όλα συνηγορούν ότι θα είναι 4-6). Στη Β’ Εθνική, οι 4 Όμιλοι και στη Γ’ Εθνική οι 6 υποβαθμίζουν ολοφάνερα το προϊόν. O covid είναι ένα μεγάλο «όπλο» στα χέρια κάθε παράγοντα ομοσπονδίας, αφού στο όνομα του κορωνοϊού έγιναν πάρα πολλές…αναδιαρθρώσεις, το 95% των σωματείων είναι ευχαριστημένο από τις ανόδους αλλά και τις παραμονές που πέτυχαν, όμως κανείς δε λέει τι θα συμβεί τα επόμενα χρόνια. Για παράδειγμα, αν μια ομοσπονδία αλλάξει διοίκηση, τότε η επόμενη θα πρέπει να απευθυνθεί στα σωματεία και να ξεκαθαρίσει εάν οι 18 ομάδες στην Α2, οι 4 όμιλοι στη Β’, οι 6 στη Γ’ και οι 3 στην Α2 Γυναικών θα έχουν ισχύ τα επόμενα χρόνια ή απλά είναι μία έκτακτη κατάσταση λόγω κορωνοϊού και των νέων οικονομικών δεδομένων. Σε διαφορετική περίπτωση, μια νέα διοίκηση, στην αρχή της θητείας της θα πρέπει να κάνει βαθιές τομές και να προχωρήσει σε αναδιαρθρώσεις που θα δυσαρεστήσουν αρκετές ομάδες. Ομάδες που φέτος…από το πουθενά κέρδισαν ανόδους ή γλίτωσαν υποβιβασμούς, θα κληθούν θα παίζουν την παραμονή τους τα επόμενα χρόνια σε πρωταθλήματα που θα προβιβάζεται μόνο ο πρώτος (και αν, διότι παίζει και το σενάριο μπαράζ) ή θα υποβιβάζονται 6-8 και θα πρέπει να κάνουν πρωταθλητισμό για να σωθούν. Θα κληρονομήσουν δηλαδή…εξυπηρετήσεις και θα διαχειριστούν αντιδράσεις όσων ευεργετήθηκαν από τις φετινές αναδιαρθρώσεις. Ακόμη και σε αντίθετη περίπτωση, η επανεκλεγείσα διοίκηση θα κληθεί να δώσει λύσεις σε αποφάσεις που έλαβε η ίδια, με τις προκηρύξεις των πρωταθλημάτων στις επόμενες σεζόν να αποτελούν πραγματικό γρίφο. Την ώρα μάλιστα που τη Δευτέρα (22/6) θα πραγματοποιηθεί η κλήρωση για την ανακατανομή των σωματείων Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης στις εθνικές κατηγορίες για να προσδιοριστούν γεωγραφικά οι Όμιλοι.

Ξεκινάμε ιεραρχικά από τον ΑΣΚ. Η σεζόν που μας πέρασε τον βρήκε ξανά στις υψηλές βαθμολογικές θέσεις και δε θα μάθουμε ποτέ πού θα τερμάτιζε εάν ολοκληρωνόταν. Το πλάνο ήταν σίγουρα στο β’ μισό να αξιοποιηθούν περισσότερο τα νέα παιδιά ώστε τη χρονιά που μας έρχεται να είναι έτοιμοι για πιο ενεργό ρόλο. Όπως πάνε τα πράγματα στην Basketleague και με τη μεγάλη αδυναμία του ΕΣΑΚΕ να καταστήσει το προϊόν πιο εμπορικό, πιο «ελκυστικό», δεν αποκλείεται να πάμε πάλι σε καταστάσεις…wild card. Ήφαιστος Λήμνου και Ρέθυμνο, «κούνησαν μαντήλι» από την Α1, ο Ιωνικός Νικαίας πιθανότατα να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο, ο Διαγόρας Δρυοπιδέων «ψάχνεται» να αντεπεξέλθει με μία πιθανή συνεργασία με το μεγάλο όνομα της περιοχής, το Αιγάλεω, ο Παναθηναϊκός ρίχνει τον πήχη σε ό,τι αφορά το μπάτζετ του, ο Ολυμπιακός δε θέλει να επιστρέψει στη μεγάλη κατηγορία και όπως αντιλαμβάνεστε, κανείς δεν ξέρει τι μέλει γενέσθαι σε ένα πρωτάθλημα που…ψυχορραγεί. Έτσι λοιπόν, ή θα επιχειρηθεί να καλυφθούν τα κενά με προσκλήσεις ομάδων από την Α2 ή απλά η Basketleague θα πορευτεί με λιγότερες και…όποιος αντέξει. Ήδη οι ομάδες πάντως δυσκολεύονται μέχρι και για την εγγυητική (που φέτος για λόγους αξιοπιστίας αυξήθηκε από 200.000 σε 300.000 ευρώ), πόσω μάλλον να φτιάξουν ρόστερ σε μία κατηγορία χωρίς καμία, ουσιαστικά ανταπόδοση και με μηδαμινό ανταγωνισμό.

Με αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, και με 18 ομάδες στην Α2, ο ΑΣΚ ψάχνει στη νέα τάξη πραγμάτων τη σταθερότητα. Κι επειδή όλα ξεκινούν από τη διοίκηση, οι «Κυανόλευκοι» έχουν αποδείξει εδώ και 5 χρόνια ότι η επιτυχία τους οφείλεται εξολοκλήρου στη διοικητική συγκρότηση (δεν είναι τυχαίο ότι όλα αυτά τα χρόνια υπήρχαν παίχτες εγνωσμένης αξίας που αυτοπροτείνονταν στον ΑΣΚ γνωρίζοντας ότι είναι ένας υγιής σύλλογος που τηρεί στο ακέραιο τις υποχρεώσεις του προς τους πάντες). Πρώτα δηλαδή θα εξασφαλισθεί ποιοι θα βγουν μπροστά για άλλη μία χρονιά, θα εξεταστεί πιθανή διεύρυνση ή «φρεσκάρισμα» σε πρόσωπα και έπειτα το αγωνιστικό κομμάτι. Από τη διοίκηση άλλωστε θα εξαρτηθεί και πόσο ψηλά θα τοποθετηθεί ο πήχης.

Οι πιθανές κατευθύνσεις, πάντως του ΑΣΚ είναι να δομήσει ένα σύνολο που…δε θα έχει πρόβλημα να παραμείνει στην κατηγορία και μέσα από αυτή την πορεία να εξασφαλίσει την αυτάρκειά του σε ρόστερ για τα επόμενα χρόνια. Φέτος, η χρονιά σταμάτησε πάνω που θα βλέπαμε τους νεαρότερους να παίρνουν πιο ουσιαστικό ρόλο. Βέβαια, το timing της διακοπής απάλλαξε τους Κυανόλευκους από ταξίδια σε Ναύπλιο, Πάτρα, Πειραιά, Αγρίνιο και Αμαλιάδα. Ταξίδια που ενδεχομένως τη νέα σεζόν να είναι πιο «υποφερτά» κι αυτό γιατί έχουν ήδη γίνει συζητήσεις των ομάδων (της επαρχίας κυρίως) για ενίσχυση στο θέμα των μετακινήσεων.

Ήδη γίνεται προσπάθεια να εξασφαλισθεί η παραμονή παιχτών που θεωρούνται «βασικά» γρανάζια και που έχουν ταυτιστεί με την περιοχή και την προσπάθεια της ομάδας. Μέσα σε αυτούς, δεδομένη θεωρείται, του Κακλαμάνου και του Παππά (ο οποίος πρόσφατα ντύθηκε στα «χακί»), δίχως φυσικά να έχουν αλλάξει τα δεδομένα για τους υπόλοιπους του ρόστερ (λόγου χάρη για Θέο, Ερμείδη). Φυσικά το μεγάλο ερωτηματικό ακούει στο όνομα Βαγγέλης Παπαδόπουλος. Ο 36χρονος σέντερ έχει συνδέσει το όνομά του την τελευταία 7ετία με την πρόοδο του ΑΣΚ και την αναρρίχηση στις υψηλότερες κατηγορίες, μέχρι την καθιέρωση στην Α2. Μάλιστα, τη χρονιά που μας πέρασε, ο Καρδιτσιώτης σέντερ ήταν πιο «μεστός» από ποτέ, έχοντας κληθεί να διαχειριστεί τη μεγάλη καταπόνηση από τραυματισμούς. Μένει να δούμε εάν ο αρχηγός θα παραμείνει άλλη μία χρονιά ενεργός παίχτης ή αν θα συνεχίσει από άλλο πόστο. Εξάλλου πρόκειται για σπουδαίο χαρακτήρα και μία προσωπικότητα που τυγχάνει αναγνώρισης και απήχησης στην κοινωνία της πόλης και όχι μόνο, συγκεντρώνοντας όλα τα στοιχεία εκείνα για να τραβήξει κουπί από διαφορετική ιδιότητα. Δεν αποκλείεται πάντως να συνεχίσει άλλη μία χρονιά και να συναντήσει ακόμη έναν αθλητή της σειράς του, αφού όλα δείχνουν πως…γνωστός επιστήμων με έδρα πλέον την πόλη της Καρδίτσας και με καταξιωμένη καριέρα στα παρκέ…προβάρει τα κυανόλευκα.

Όσον αφορά το προπονητικό κομμάτι το αφήσαμε για το τέλος καθώς η συνεργασία με τον Κώστα Κομποδιέτα θεωρείται αυτονόητη. Η περυσινή απόφαση δικαιώθηκε και ο νεαρός εξελίξιμος προπονητής έδειξε ότι ανταπεξέρχεται στις απαιτήσεις και στη δουλειά που απαιτείται σε αυτό το επίπεδο για να είναι πρώτος προπονητής. Άλλωστε, οδήγησε τον ΑΣΚ στην 5η θέση με ιστορικές νίκες όπως αυτή κόντρα στον Ολυμπιακό, σε τρία «διπλά», ενώ ήταν παρών σε ματς-ορόσημο, όπως το πρώτο στο νέο κλειστό της πόλης (κόντρα στον πρωταθλητή Χαρίλαο Τρικούπη) όπου σημειώθηκε και το ρεκόρ προσέλευσης σε αγώνα σάλας στο νομό μας.

Η Αναγέννηση τερμάτισε στην 6η θέση του 3ου Ομίλου της Γ’ Εθνικής. Μία θέση δηλαδή πιο χαμηλά από εκείνη που της έδινε το «παράθυρο» για άνοδο στη Β’. Η αλήθεια είναι πως εάν…σήκωνε το τηλέφωνο και ασκούσε πιέσεις, όπως έκαναν πολλά σωματεία σε ανάλογη θέση φέτος, μπορεί και να ήταν κάτοικος Β’ Εθνικής. Δεν το έκανε όμως ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ. Βλέπει τι έρχεται στο χώρο, «ζυγίζει» τα δεδομένα και δε θέλει να πάει σε…άλματα που θα την οδηγήσουν σε αδιέξοδο. Μία άνοδος κάθε χρονιά και μάλιστα σε εποχές δύσκολες μπορεί να σήμανε και οπισθοχώρηση στο εγγύς μέλλον.

Θα μπορούσα να πω πως τη δεδομένη χρονική στιγμή, η Αναγέννηση BC είναι στην καλύτερη φάση σε σύγκριση με τα άλλα σωματεία μπάσκετ που διαθέτουμε σε εθνικό ή και ακόμη τοπικό επίπεδο. Ακόμη και από τα τμήματα που διαθέτει συνολικά ο ίδιος ο οργανισμός των Κιτρινόμαυρων, αφού είναι το μοναδικό που γνωρίζει από τώρα σε ποια κατηγορία θα αγωνίζεται και έχει ξεκινήσει προγραμματισμό. Και εξηγούμαστε: Η ομάδα πέτυχε την αξιοπιστία της, τόσο οικονομικά, όσο διοικητικά και αγωνιστικά. Κατάφερε με μεγάλο βαθμό εντοπιότητας να κάνει μία αξιόλογη πορεία που την οδήγησε στην 6η θέση, ενώ το πρόγραμμα που απέμενε, της επέτρεπε για παραπάνω αναρρίχηση αφού είχαν φύγει από τη μέση ματς όπως αυτά με Νίκη Βόλου και με Αίολο Τρικάλων.

Η Αναγέννηση BC είναι πιο μπροστά από όλους με λίγα λόγια, διότι όπως όλα δείχνουν, ο Βασίλης Κρομμύδας θα είναι στον πάγκο της ομάδας για 3η σερί χρονιά, ενώ ο βασικός κορμός επίσης θα παραμείνει αναλλοίωτος. Στις πρώτες συζητήσεις, η διοίκηση έχει εξασφαλίσει το «ναι» από το 80% του ρόστερ και απομένουν οι τυπικές ανακοινώσεις για τις ανανεώσεις, με μοναδικά ζητούμενα από εκεί και πέρα κάποιες «πινελιές» που θα της δώσουν και έξτρα βάθος. Όμως, έχοντας εξασφαλίσει το «οκ» παιχτών της ραχοκοκαλιάς του ρόστερ, έχει την άνεση χρόνου να διαπραγματευτεί και να ψάξει με μεγαλύτερη άνεση αυτό που της λείπει ή αυτό που θέλει να πετύχει.

Όλα αυτά σε μία περίοδο που οι Κιτρινόμαυροι γνωρίζουν πως στους 6 Ομίλους της νέας σεζόν, η υπόθεση των μετακινήσεων γίνεται ευκολότερη, μιας και θα έχουν περισσότερα σωματεία από τη γύρω περιοχή στο πρωτάθλημά τους ως αντιπάλους. Όταν συνολικά υπάρχουν 1 θεσσαλική ομάδα στην Α2 (ΑΣΚ), 4 στη Β’ (Φάρσαλα, Νίκη Βόλου, Αίολος Τρικάλων, Ίκαροι Τρικάλων) και άλλες 6 (μαζί με την Αναγέννηση) στη Γ’ Εθνική (Αναγέννηση, Ολυμπιακός Βόλου, Τιτάνες Παλαμά, Γ.Σ. Αλμυρού, Γόμφοι και Γ.Σ. Αμπελώνα ή Αγριά BC), θεωρείται μεγάλη επιτυχία ότι διατήρησε την ομοιογένεια και την ποιότητά της σε ένα καλοκαίρι που αναμένεται «καυτό» στον κάμπο, περισσότερο διότι οι ομάδες σε Εθνικές κατηγορίες είναι τόσες πολλές που δύσκολα θα βρεθούν οι παίχτες με ανάλογη ποιότητα για να τις στελεχώσουν (άρα θα αναζητήσουν λύσεις από το τοπικό -θέλοντας και μη- γεγονός που επισφραγίζει και επίσημα την υποβάθμιση του επιπέδου της κατηγορίας).

Η διοικούσα επιτροπή της ΑΣΑ στο μπάσκετ έχει καταφέρει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και να κερδίσει το σεβασμό και την αξιοπιστία που χρειάζεται η ομάδα για να αποτελεί πόλο έλξης για αθλητές, τόσο με τον τρόπο που τους προσεγγίζει, όσο και με αυτά που τους προσφέρει. Άλλωστε, η Αναγέννηση ως οντότητα είναι αναγνωρισμένη πανελληνίως και σίγουρα κρατάει τη σημαία του Συλλόγου ψηλά, αφού για δεύτερη διαδοχική χρονιά θα έχει σίγουρα ένα τμήμα σε Εθνικές κατηγορίες, με προοπτική να γίνουν τα τμήματα 3 (το τμήμα βόλεϊ θα παίξει μέσα Ιούλη μπαράζ για την άνοδο στη Β’ Εθνική - οι νεότερες πληροφορίες (18/6) κάνουν λόγο για κλήρωση - και το τμήμα ποδοσφαίρου βρίσκεται με το…ακουστικό ανά χείρας για τις εξελίξεις σε περίπτωση αναδιάρθρωσης και ανόδου των δευτεραθλητριών ΕΠΣ στη Γ’ Εθνική).

Όλα τα παραπάνω συνηγορούν στο συμπέρασμα ότι οι Κιτρινόμαυροι θα κοιτάξουν να ενισχυθούν στη θέση «5» (ο Θοδωρής Δίκαρος έχει αυξημένες οικογενειακές και επαγγελματικές υποχρεώσεις και αναμένεται να κάνει ένα «διάλειμμα» από την ενεργό δράση), να εξετάσουν αν υπάρχει κάτι αξιόλογο στις θέσεις 3-4 αλλά πάντα ως εναλλακτική λύση και να αξιοποιήσουν κάποιο ταλέντο από την περιοχή που θα ενσωματωθεί.

Οι Τιτάνες πέρυσι πορεύτηκαν με στόχο να κάνουν βήμα-βήμα την προσπάθειά τους προς την εντοπιότητα. Το κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό, αφού είδαν γηγενείς αθλητές να ενσωματώνονται από τοπικές κατηγορίες (με μεγάλη απουσία από τις εθνικές κατηγορίες τα προηγούμενα χρόνια) και να «κουμπώνουν» τέλεια πάνω στους παίχτες που κλήθηκαν να…βάλουν πλάτη σε ρόλο πρωταγωνιστή (βλέπε Γκογκίδη, Τσατάλα, Μακρή, Τσούμα, Σκουφεζή). Κάπως έτσι αναμένεται να είναι και το φετινό πλάνο όπου πιθανότατα να δούμε και περισσότερους ντόπιους στο ρόστερ. Πώς θα γίνει αυτό σε μία περιοχή με λιγοστές επιλογές σε γηγενείς αθλητές;  Ίσως με μια συνεργασία. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν είναι χειροπιαστό και αποτελεί μόνο μία πρόταση, ή ένα σενάριο. Ωστόσο, στην περιοχή του Παλαμά υπάρχουν παίχτες που θα μπορούσαν να ενισχύσουν τους Τιτάνες με το ρόλο που κατοχύρωσαν να έχουν φέτος όσοι ανέβασαν τον πήχη και τα κατάφεραν (πχ Ξένος, Σφακιανός, Σ. Φαλιάκης) και ταυτόχρονα να προσφέρουν βάθος και λύσεις.

Εξάλλου μιλάμε για ένα σωματείο ιστορικό, με ειδικό βάρος στη Γ’ Εθνική και το οποίο ξέρει καλά τα χαρακτηριστικά της κατηγορίας. Όπερ σημαίνει ότι μπορεί να δομηθεί μία ομάδα που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της νέας Γ’ Εθνικής με πολλές θεσσαλικές ομάδες παρούσες και φυσικά με λιγότερες ανάγκες στην εξεύρεση αθλητών από άλλες περιοχές. Σχετικά με το προπονητικό κομμάτι, η λύση Γκουγκουτούδη δεν αποκλείεται και φέτος να είναι εκείνη που προκρίνεται, αν και όλα θα ξεκαθαρίσουν μετά τις αρχαιρεσίες και την ανάληψη καθηκόντων του νέου Δ.Σ.

Στον Γ.Σ. Σοφάδων, η χρονιά κυλούσε περίφημα και το timing που διακόπηκε το πρωτάθλημα, βρήκε την ομάδα στο καλύτερο ρυθμό της. Αγωνιστική άνοδος, τόνωση αυτοπεποίθησης με νίκες σε ντέρμπι και η επιθυμητή ετοιμότητα ακριβώς όταν το θέλει ο κάθε προπονητής, δηλαδή λίγο πριν τις καθοριστικές «μάχες» που θα έκριναν τα πλέι-οφ και έπειτα την άνοδο στη Γ’ Εθνική. Συνεπώς, ομάδες όπως ο ΓΣΣ και οι υπόλοιπες διεκδικήτριες των θέσεων που οδηγούσαν στα πλέι-οφ θα μπορούσαν να αισθάνονται και αδικημένες, καθώς ουδείς γνωρίζει τι θα γινόταν σε αγώνες με χαρακτήρα…νοκ-άουτ, όπως είναι οι σειρές των πλέι-οφ.

Όπως και να’χει η διοίκηση του συλλόγου μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένη σε ό,τι αφορά τον προγραμματισμό της προηγούμενης χρονιάς, αφού πορεύτηκε με ταπεινότητα, συγκεκριμένο πλάνο στο ρόστερ και με τον Σπύρο Παππά εγγυητή σε ό,τι αφορά το χτίσιμο της ομάδας. Αν κάτι πήγε στραβά, αυτό ήταν το βάθος στο ρόστερ, το οποίο βέβαια με τεχνάσματα και με έξυπνο τρόπο καλύφθηκε μέσα στη χρονιά, όχι όμως στο βαθμό που να μη «φωνάζει» η απουσία στη θέση «5». Μιας θέσης που ο ΓΣΣ φέτος μάλλον δείχνει ότι θέλει να «οχυρώσει» από νωρίς, γνωρίζοντας ότι είναι κομβική και ήδη αιωρούνται σενάρια για παίχτες με μεγάλη εμπειρία στη front line προς ενίσχυση. Με δεδομένο ότι ο Σπύρος Παππάς θα παραμείνει στα προπονητικά ηνία, ο Γυμναστικός θα επιδιώξει να δομήσει ένα ρόστερ εφάμιλλο του περυσινού σε βελτιωμένη έκδοση. Καθοριστικό ρόλο θα παίξει η παραμονή των παιχτών από τη Λάρισα (Γούλας, Γεωργάκης), των έμπειρων γηγενών (Ζωιτσάκος, Παπαϊωάννου, Σφέικος) και έπειτα θα αρχίσει ο μεταγραφικός σχεδιασμός. Ένα επίσης «συν», είναι ότι δεν υπάρχει άλλη ομάδα του νομού μας στη συγκεκριμένη κατηγορία και σίγουρα παίχτες οι οποίοι δεν μπορούν για διάφορους λόγους να ακολουθήσουν σε επίπεδο Γ’ Εθνικής και άλλοι που αναζητούν την εξέλιξη από χαμηλότερα πρωταθλήματα, μπορούν να έχουν ως πρώτη επιλογή τον ΓΣΣ.

Πάμε και στη γυναικεία καλαθοσφαίριση όπου φέτος είχαμε την άνοδο του Απόλλωνα. Μια άνοδος που ήρθε χωρίς μπαράζ αλλά θα τη χαρακτηρίζαμε δίκαια, από τη στιγμή που η ομάδα του Κώστα Ναούμ είναι το απόλυτο «αφεντικό» στη Θεσσαλία σε επίπεδο ΕΣΚΑΘ και που φέτος θα κατακτούσε με βεβαιότητα το 4ο διαδοχικό της πρωτάθλημα. Τα μπαράζ αποφεύχθηκαν και ο δρόμος για την Α2 έγινε πιο σύντομος (και σίγουρα πιο οικονομικός) λόγω της αναδιάρθρωσης στην Α2 Γυναικών, εκεί όπου από τη νέα χρονιά θα έχουμε 3 Ομίλους, αντί 2 που είχαμε μέχρι και φέτος. Ωστόσο, η δήλωση συμμετοχής στην Α2 Γυναικών είχε καταληκτική ημερομηνία την 12η Ιουνίου, ο Απόλλων δεν κατέθεσε αίτηση και η Νίκη Βόλου ως δευτεραθλήτρια εκδήλωσε ενδιαφέρον, για να αντικαταστήσει εν τέλει τον Καρδιτσιώτικο Σύλλογο στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία. Ο Απόλλων θα είναι λοιπόν και τη νέα σεζόν στο πρωτάθλημα της ΕΣΚΑΘ, έχοντας αξιολογήσει τα δεδομένα και γνωρίζοντας ότι το οικονομικό φόρτο είναι μεγάλο, όπως και το αγωνιστικό. Βέβαια η προσπάθεια συνεχίζεται, αφού το μεγάλο μέλημα είναι η ομάδα να αλλάξει κατηγορία και να ζήσει στιγμές του παρελθόντος, όταν φτάσει σε σημείο να έχει μεγάλη αυτοχθονία, μεγάλη επάρκεια δηλαδή σε γηγενείς αθλήτριες. Να ξεκινήσει δηλαδή έναν προγραμματισμό γνωρίζοντας ότι απαιτούνται 1-2 προσθήκες για το επίπεδο της Α2 και όχι 5-6 προκειμένου να αντεπεξέλθει η ομάδα σε τέτοια κατηγορία. Έτσι το βάρος πέφτει στην προσέλκυση αθλητριών από τη γύρω περιοχή, στην επένδυση στις νεαρότερες του νομού, προκειμένου το οικονομικό βάρος να προσανατολίζεται μελλοντικά μόνο σε προϋπολογισμούς που αφορούν μετακινήσεις και διαιτησίες και δευτερευόντως στα έχει λαμβάνειν του έμψυχου δυναμικού.

Στην Α2 ΕΣΚΑΘ, η παρουσία των ομάδων του νομού είναι η πιο μεγάλη σε συμμετοχή ανά κατηγορία.

Ο Απόλλων ήταν κατεξοχήν μια νεανική ομάδα που αναδείκνυε αθλητές από τους κόλπους του και φαίνεται ότι φέτος θέλει να επιστρέψει σε ανάλογη τροχιά, πλαισιώνοντας τους παίχτες των ακαδημιών με κάποιους πιο έμπειρους. Σε μία χρονιά που φαίνεται ότι πιθανώς, από άποψη ανταγωνισμού θα είναι πιο εύκολη, τουλάχιστον στην υπόθεση της παραμονής, αφού οι Νέοι Κεραυνού ανήλθαν στην Α1, ενώ πιθανότατα τον ίδιο δρόμο να ακολουθήσει η ΕΑΛ.

Ο Ολυμπιακός Καρδίτσας ήταν η ομάδα που πέρυσι έδειξε έμπρακτα ότι στηρίζει τους αθλητές των ακαδημιών. Ανέλαβε το όποιο αγωνιστικό κόστος θα του απέφερε αυτή η απόφαση και πράγματι, υπήρχαν αγώνες που οι Ερυθρόλευκοι έβλεπαν τη σύνθεσή τους να είναι αμιγώς με παίχτες από το παιδικό ή το εφηβικό. Δεν έλειψαν οι έμπειρες μονάδες που βοήθησαν αρκετά και από τη στιγμή που έγινε η αναδιάρθρωση και ο υποβιβασμός αποφεύχθηκε, το κέρδος ήταν μεγάλο, αφού οι ίδιοι αθλητές, πιο έμπειροι φέτος και με σωματική βελτίωση (ηλικιακά ακόμη αναπτύσσονται) θα μπορέσουν με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση να ενισχύσουν την προσπάθεια. Μάλιστα, ο Ολυμπιακός δεν άφησε την ευκαιρία που του δόθηκε να πάει χαμένη και σκοπεύει να θωρακίσει αυτά τα νέα παιδιά, ώστε να υπάρξουν και μονάδες που θα τα καθοδηγούν και θα τα υποστηρίξουν. Άλλωστε αυτό θα γίνει και ως επιβράβευση των πιο έμπειρων αθλητών που παρέμειναν πιστοί στην περυσινή προσπάθεια, γνωρίζοντας ότι έκαναν υπομονή και με το χαρακτήρα τους απέδειξαν έμπρακτα ότι είχαν τη διάθεση να βοηθήσουν τους νεαρότερους.

Ο Γ.Σ. Μουζακίου «Γ. Πασιαλής» ήταν η ομάδα που πέρυσι χτίστηκε κυριολεκτικά από το μηδέν. Προερχόμενος από υποβιβασμό και προσπαθώντας να δομήσει ένα ρόστερ που θα ήταν ικανό να σταθεί ικανοποιητικά στα δεδομένα της πιο απαιτητικής Α2 ΕΣΚΑΘ -ίσως- όλων των εποχών (από τις 11 ομάδες του Ομίλου υποβιβάζονταν 4), πάντα με γνώμονα τον ερασιτεχνικό αθλητισμό κατάφερε να σημειώσει 8 νίκες στο γήπεδο και να έχει ρεκόρ 8-10, τέσσερις «στροφές» πριν το φινάλε. Ουσιαστικά να έχει βάσιμες ελπίδες παραμονής, σε ένα πρωτάθλημα που όλα τα προηγούμενα χρόνια θα χρειαζόταν ακόμη και μόλις δύο νίκες για να παραμείνει στην κατηγορία. Η όρεξη άνοιξε στους ανθρώπους του Συλλόγου που ποτέ δεν την έχασαν -εδώ που τα λέμε- έχοντας σοβαρή ενασχόληση με την ομάδα από την πρώτη ημέρα που επαναδραστηριοποιήθηκε (δεν είναι τυχαίο ότι από το 2016 έως σήμερα ο ΓΣΜΠ έχει αγωνιστεί σε κάθε κατηγορία της ΕΣΚΑΘ και έχει φτάσει μια «ανάσα» από το Final Four του κυπέλλου). Έτσι, η ομάδα μετά και τις διοικητικές «ζυμώσεις» που τρέχουν σε λίγες ώρες, αναμένεται να δώσει χέρια για δεύτερη διαδοχική χρονιά με τον Στέφανο Μπελάγια σε ό,τι αφορά την τεχνική ηγεσία. Η περυσινή συνεργασία κρίνεται επιτυχημένη, ειδικά από τη στιγμή που δεν ήταν λίγοι οι παίχτες οι οποίοι έδειξαν μεγάλη βελτίωση, ενώ και η παρουσία του έμπειρου προπονητή άνοιξε το δρόμο για προσέλκυση αρκετών αθλητών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα φέτος, η διοίκηση να αναζητά δόμηση μιας πιο ανταγωνιστικής ομάδας, με χαμηλό μ.ο. ηλικίας και εντοπιότητα. Σε μία περιοχή όπου δύσκολα συναντά κανείς μεγάλο αριθμό γηγενών αθλητών σε ένα αξιόλογο επίπεδο, το βάρος πέφτει στη συγκρότηση του ρόστερ από όλο τον νομό και φυσικά σε κάποιες επιλογές και από τα γειτονικά Τρίκαλα. Η διάθεση του Συλλόγου επικεντρώνεται κάθε χρόνο στο να προωθούνται παιδιά από την περιοχή ώστε να αναδεικνύεται και το «ντόπιο» στοιχείο και η χρονιά που μας πέρασε ήταν ίσως η πιο αντιπροσωπευτική σε αυτό το μοτίβο (αθλητές όπως οι Λιάσκος, Χρήστος και Κώστας Γκαραβέλας, Στεργιούλης, Σαλούστρος, Αργύρης είχαν μεγάλο χρόνο συμμετοχής, όπως και οι πιο έμπειροι, Καλλιώρας και Καλέτσης). Έτσι λοιπόν οι Κιτρινόμαυροι θέλουν να έχουν ακόμη πιο δυνατό σύνολο που θα τους επιτρέψει να εξετάσουν τι μπορούν να πετύχουν μέσα στη σεζόν, βλέποντας και τη δυναμική του Ομίλου (όταν γίνουν γνωστές και οι ομάδες που θα τον απαρτίζουν).

Αφήσαμε τον ΓΑΣ Παλαμά για φινάλε, αν και η νεοφώτιστη στην Α2 ΕΣΚΑΘ ομάδα είχε την υψηλότερη θέση από τις υπόλοιπες του νομού στην κατηγορία. Ο νεοσύστατος σύλλογος πέτυχε την άνοδο από τη Β’ ΕΣΚΑΘ και συγκρότησε ένα ποιοτικό ρόστερ, το οποίο μπορούσε κάλλιστα να είναι και στην πρώτη δυάδα. Όμως κάποιες συγκυρίες δεν του το επέτρεψαν και άλλωστε η άνοδος δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός. Σε αυτό το σημείο βέβαια, υπάρχει η ίδια δυσκολία που αναφέραμε και στην περίπτωση της συντοπίτισσας ομάδας του Παλαμά, τους Τιτάνες. Μία περιοχή με περιορισμένες επιλογές σε ό,τι αφορά τη συγκρότηση του ρόστερ, ακόμη και όταν πρόκειται για επίπεδο τοπικό. Φέτος, ο Κώστας Σερίφης βασίστηκε σε παίχτες από την Καρδίτσα (Μέλλος, Αλεξανδρής, Τσιλίκας και ενίοτε Αμπλιανίτης), σε φοιτητές της πόλης μας (Σούμπασης, Πραγγαφίλης, Λυτρίβης), ενώ ο νεαρός Παπαμαργαρίτης βρισκόταν σε χρονιά Πανελληνίων και όπως είναι φυσικό, το ενδεχόμενο να ακολουθήσει φοιτητική ζωή μακριά από τον Παλαμά είναι μεγάλο. Εν ολίγοις, η εντοπιότητα είναι το ζητούμενο και σίγουρα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αν οι 8 παραπάνω παίχτες ήταν ο κορμός και πάνω τους «κούμπωναν» άλλοι 2-3. Τη δεδομένη χρονική στιγμή συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, μιας και 2-3 είναι οι παίχτες κορμού (Ευ. Φαλιάκης, Γκόβαρης, Κουτρούλης και οι ανερχόμενοι Χρ. Σερίφης, Καρακώστας) και 8 οι ζητούμενοι. Η κουβέντα, συνεπώς ξεκινάει από τον προσανατολισμό που θέλει να ακολουθήσει ο Σύλλογος και τι θέλει να πετύχει, αφού για να συντηρηθεί ένα Σωματείο σε ένα αξιόλογο επίπεδο, δίχως την παρουσία γηγενών απαιτείται ένα διόλου ευκαταφρόνητο κεφάλαιο (δε μιλάμε για αμοιβές αλλά για τις μετακινήσεις αθλητών), την ώρα που οι ακαδημίες λειτουργούν τα τελευταία 3 χρόνια και είναι ακόμη νωρίς για να βρίσκονται σε θέση να τροφοδοτήσουν το αντρικό τμήμα, πόσω μάλλον στην Α2 ΕΣΚΑΘ. Η ταυτότητα, εν ολίγοις θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον του Συλλόγου.

Αντί επιλόγου:

e-max.it: your social media marketing partner

mbgif2

 giovannis final orizontio 1

  

 

joinbanner2

eve topiki agora2

bronx delivey1

 

 

 

!-- Go to www.addthis.com/dashboard to customize your tools -->