Ντράζεν Πέτροβιτς, ο «Μότσαρτ» του μπάσκετ

ΣΤΟΙΧΗΜΑ
Typography

Προτείνει ο «ΒΑΥΑΡΟΣ»


Σαν σήμερα πριν 53 χρόνια, στις 22 Οκτωβρίου 1964, γεννιέται στο Σίμπενικ της Κροατίας ως ο δεύτερος γιος ενός σέρβου αστυνόμου και μιας Κροάτισσας βιβλιοθηκάριου, ο Ντράζεν Πέτροβιτς. Πρόκειται, ίσως, για τον μεγαλύτερο μπασκετμπολίστα που είδαν ποτέ τα Ευρωπαϊκά γήπεδα, τον «Μότσαρτ του μπάσκετ», όπως ήταν το προσωνύμιο που του είχε απονεμηθεί.
Ο μικρός Ντράζεν περνά ευτυχισμένα και ήρεμα παιδικά χρόνια και μαγεύεται με το μπάσκετ από πολύ νωρίς στη ζωή του, θέλοντας να μιμηθεί τον μεγαλύτερο αδερφό του, Αλεξάντερ. Σύντομα έγινε σαφές πως ο Ντράζεν είχε καντάρια ταλέντου στο μπάσκετ: 13 χρονών ακόμα, στο παιδικό τμήμα της Σιμπένκα Σίμπενικ, συνήθιζε να σκοράρει 50 και 60 πόντους, κάνοντας άπαντες να παραμιλούν για τα χαρίσματά του. Μέχρι τα 15 του θα είναι πλήρες μέλος της αντρικής ομάδας, αφού ήταν σαφές πως δεν ήταν δίκαιο να παίζει με παιδάκια. Και τότε συμβαίνει το αδιανόητο: ο μικρός μετατρέπεται σε ηγέτη της Σιμπένκα, την οποία οδηγεί από το χέρι δύο φορές στον τελικό του Κυπέλου Κυπελλούχων! Τόσο το 1982 όσο και το 1983 ηττήθηκε μεν από τη Λιμόζ, ο νεαρός Πέτροβιτς είχε ωστόσο μπει για τα καλά στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Ως εξαιρετικό ταλέντο και αφού εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις στη μαμά πατρίδα, ενωμένη Γιουγκοσλαβία ακόμα, υπογράφει το συμβόλαιό του στην Τσιμπόνα το 1984. Εκεί θα είναι συμπαίκτης με τον αδερφό του Αλεξάντερ, ενορχηστρώνοντας ένα δίδυμο-όνειρο στον δρόμο για την κατάκτηση δύο ευρωπαϊκών τροπαίων (1985, 1986). Τα εγχώρια παρκέ δεν χωρούσαν το ταλέντο του και αυτό ήταν σαφές σε όλους. Το καλοκαίρι του 1986 εξάλλου οι Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς τον περιλαμβάνουν στα draft του ΝΒΑ, δείχνοντάς του πως τον έχουν στο μάτι. Το ΝΒΑ πρέπει να περιμένει όμως λίγο ακόμη, καθώς ο Ντράζεν δεν έχει τελειώσει ακόμα με την υπόθεση Ευρώπη.
Ο πρώτος του χρόνος στην Τσιμπόνα τελειώνει με το πρωτάθλημα και το κύπελλο Γιουγκοσλαβίας, την ίδια ώρα που οι 39 πόντοι του σε κείνη την ιστορική νίκη της Τσιμπόνα κόντρα στη Ρεάλ εξασφαλίζουν στην ομάδα του Ζάγκρεμπ τον πρώτο της ευρωπαϊκό τίτλο. Την επόμενη χρονιά, το 1986, ο Πέτροβιτς οδηγεί την Τσιμπόνα στον δεύτερο ευρωπαϊκό πρωτάθλημά της, κόντρα στη Ζαλγκίρις Κάουνας του Σαμπόνις. Το 1987 θα πάρει άλλο ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο, το Κύπελλο Κυπελλούχων, κόντρα στη Σκαβολίνι Πέζαρο. Μοιραία το 1988 η Ρεάλ του προσφέρει συμβόλαιο έναντι του αστρονομικού για την εποχή ποσού των 4 εκατ. Δολαρίων. Η Ρεάλ Μαδρίτης θα ήταν το τελευταίο σκαλί της ευρωπαϊκής του καριέρας πριν μεταπηδήσει στο ανταγωνιστικότερο πρωτάθλημα του κόσμου. Στη μία σεζόν που θα περάσει στη Μαδρίτη (1988-1989), η Ρεάλ θα χάσει μεν το πρωτάθλημα από την Μπαρτσελόνα, αλλά θα κατακτήσει το Κύπελλο Ισπανίας με τον Ντράζεν να κάνει μαγικά πράγματα, σκοράροντας δηλαδή 62 πόντους στον τελικό.
Ο Ντράζεν Πέτροβιτς θα αποβιβαστεί στο Πόρτλαντ, δεν θα πάρει όμως τον χρόνο συμμετοχής που του αναλογούσε γι’ αυτό που ήταν: ο μεγαλύτερος σταρ των ευρωπαϊκών γηπέδων δηλαδή, πλάι στον δικό μας Νίκο Γκάλη. Για τον οποίο εξάλλου είχε πει: «Αν εγώ είμαι ο γιος του διαβόλου, ο Γκάλης είναι ο ίδιος ο διάβολος»! Στο Πόρτλαντ θα περάσει μια μαύρη περίοδο δεκαοχτώ μηνών, όπου βρισκόταν περισσότερο στον πάγκο παρά στα παρκέ. Και θα ήταν οι Νετς αυτοί που θα έκαναν τα όνειρά του πραγματικότητα, δίνοντάς του δηλαδή περισσότερα από 7 λεπτά συμμετοχής σε κάθε αγώνα. Ο Πέτροβιτς φορά τη φανέλα των Νετς το 1991 και μετατρέπεται σε αυτό που ήξερε καλά, στον μεγάλο ηγέτη.

Χωρίς να χάσει ούτε παιχνίδι στην πρώτη του σεζόν στο Νιου Τζέρσεϋ, ο «Πέτρο», όπως τον αποκαλούν στις ΗΠΑ, έχει μέσο όρο 20,6 πόντων και 36,9 λεπτά στο παρκέ, αναδεικνυόμενος ως ο κορυφαίος γκαρντ του NBA σε ποσοστό ευστοχίας εντός πεδιάς (51%).
Έχοντας κατακτήσει κυριολεκτικά τα πάντα και όντας ένας από τους καλύτερους σούτινγκ γκαρντ του ΝΒΑ, ο Πέτροβιτς ήταν ένα από τα μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου μπάσκετ το καλοκαίρι του 1993, όταν άρχισε το σοβαρό φλερτ με τον Παναθηναϊκό. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, οι Νετς είχαν καθυστερήσει να συζητήσουν την επέκταση του συμβολαίου του και ο ίδιος μόνο χαρούμενος δεν ήταν με τις εξελίξεις. Στον Παναθηναϊκό έπαιζε άλλωστε ο αδερφικός του φίλος, Στόγιαν Βράνκοβιτς, και οι ελληνικές εφημερίδες έγραψαν χαρακτηριστικά ότι ο πρόεδρος της ΚΑΕ, Παύλος Γιαννακόπουλος, είχε προσφέρει στον «Κροάτη Μότσαρτ» τριετές συμβόλαιο, το οποίο είχε υπογράψει ήδη για λογαριασμό της ομάδας με ανοιχτό μάλιστα το ποσό των απολαβών του σταρ.
Η φανέλα με το εθνόσημο ήταν ωστόσο το μεγαλύτερο και πιο ταραγμένο φυσικά κεφάλαιο στην μπασκετική ζωή του Πέτροβιτς. Μια ομάδα-υπερδύναμη που αποθέωνε τον Ντράζεν κι εκείνος την αντάμειβε με εμφανίσεις-όνειρο. Το 1984 κατακτά με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς, μια επίδοση που θα επαναλάβει και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986, κόντρα στη Σοβιετική Ένωση με εκείνο το θρίλερ του τελευταίου λεπτού. Άλλη μια τρίτη θέση θα έρθει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1987, βρίσκοντας μπροστά του τη χώρα μας. Η Σοβιετική Ένωση θα του στερήσει άλλο ένα χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, αν και ο Πέτροβιτς δεν είχε πει ακόμα την τελευταία του λέξη. Το 1989 το Ευρωμπάσκετ λαμβάνει χώρα στο Ζάγκρεμπ και η Γιουγκοσλαβία θα φτάσει μέχρι τον τελικό, νικώντας την Ελλάδα και κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο, με τον Πέτροβιτς να είναι δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης και πολυτιμότερος παίκτης φυσικά.
Το 1990, μετά την απογοητευτική σεζόν στο ΝΒΑ, ο Πέτροβιτς θα γράψει ιστορία με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας, κατακτώντας την πρωτιά στο Παγκόσμιο του Μπουένος Άιρες. Και κάπου εκεί η θρυλική Εθνική Γιουγκοσλαβίας θα φτάσει στο τέλος της, ένα μαύρο τέλος που θα αποδειχτεί οδυνηρό για όλους. Ο εμφύλιος μαστίζει τη Γιουγκοσλαβία, η Κροατία κορυφώνει τις αντιδράσεις της και ο πατριώτης Ντράζεν θα βρεθεί τώρα απέναντι στους παλιούς του συμπαίκτες. Ο Ντίβατς, ο Κούκοτς, ο Ράτζα και ο Πέτροβιτς ήταν κάποτε αδέλφια, έχοντας συνθέσει τη μυθική ομάδα της Ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, η οποία μέσα σε μια τριετία (1988-1991) κατάφερε να γραφτεί στην μπασκετική ιστορία με ανεξίτηλα γράμματα. Η Κροατία γίνεται ανεξάρτητη και ο Ντράζεν μετατρέπεται σε κάτι παραπάνω από ηγέτη της νεότευκτης εθνικής. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 η Κροατία θα φτάσει στον τελικό, επικρατώντας της Σοβιετικής Ένωσης και βρίσκοντας απέναντι τη θρυλική Dream Team του Τζόρνταν, του Τζόνσον, του Μπερντ, του Μαλόουν, του Μπάρκλεϊ κ.λπ. Ο Πέτροβιτς θα επιστρέψει με το αργυρό μετάλλιο στις αποσκευές του, δίνοντας ωστόσο όρκο ιερό πως θα ξανασυναντηθούν με τους Αμερικάνους, καθώς πίστευε ότι μπορούσε να κερδίσει ακόμα και τους καλύτερους του κόσμου.
Εκείνο το καλοκαίρι του 1993, ο Πέτροβιτς ήταν στην κορυφή του διεθνούς μπάσκετ, έχοντας πάμπλουτη συλλογική τροπαιοθήκη και αμέτρητες προσωπικές δάφνες, όπως ας πούμε ότι είχε αναδειχτεί τέσσερις φορές Ευρωπαίος Παίκτης της Χρονιάς! Το 1985 του είχε απονεμηθεί άλλωστε και το χρυσό παράσημο ως ο καλύτερος αθλητής της Γιουγκοσλαβίας.
Την ώρα που οι φήμες για την έλευσή του στον Παναθηναϊκό έδιναν και έπαιρναν, εκείνος συνέχιζε να θεωρεί τα αεροπλάνα «σίγουρο θάνατο». Κι έτσι αποφάσισε να επιστρέψει οδικώς στο Ζάγκρεμπ από την Πολωνία, όπου βρίσκονταν με την Εθνική Κροατίας για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Ο Βράνκοβιτς τον συμβούλευσε μάλιστα να ακολουθήσει την υπόλοιπο αποστολή στην πτήση, καθώς είχε «κακό προαίσθημα», όπως είπε.
Ο Πέτροβιτς αναχώρησε ωστόσο για το Ζάγκρεμπ με αυτοκίνητο, πλάι στη σύντροφό του και μια φίλη τους. Το απόγευμα ήταν βροχερό, η ορατότητα περιορισμένη και ο δρόμος γλιστρούσε. Ο Πέτροβιτς κοιμόταν και δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας όταν η αρραβωνιαστικιά του προσέκρουσε πάνω σε φορτηγό που είχε χάσει τον έλεγχο και είχε καταλήξει στο αντίθετο ρεύμα. Οι δύο κοπέλες τραυματίστηκαν σοβαρά, αλλά επέζησαν. Ο Ντράζεν, από την άλλη, όχι. Το χρυσό ρολόι του έδειχνε 17:20 και το ημερολόγιο 7 Ιουνίου 1993 όταν το κόκκινο Golf θα γίνει σμπαράλια στον γερμανικό αυτοκινητόδρομο.
Το εθνικό δράμα των Κροατών θα κορυφωθεί στην κηδεία του στο Ζάγκρεμπ, όπου θα μετατραπεί σε λαϊκό προσκύνημα. Το γήπεδο στη γενέτειρά του, το Σίμπενικ, πήρε το όνομά του, όπως και το κλειστό της Τσιμπόνα, αλλά και μια κεντρική πλατεία του Ζάγκρεμπ. Λίγο αργότερα θα δημιουργούνταν στην κροατική πρωτεύουσα και μουσείο για τον τρομερό μπασκετμπολίστα. Οι Νετς απέσυραν τη φανέλα με το Νο 3 στις 11 Νοεμβρίου 1993 και ο αδικοχαμένος Πέτροβιτς τιμήθηκε από μπασκετικές ενώσεις και ομοσπονδίες στα πέρατα του κόσμου. Το Ολυμπιακό Μουσείο της Λοζάνης φιλοξενεί από το 1995 το άγαλμα του «Μότσαρτ του μπάσκετ». Το 2002 περιλήφθηκε στο Hall of Fame της FIBA και το 2007 στο αντίστοιχο του ΝΒΑ. «Μη λυπάστε για τον θάνατό του. Είναι φαινόμενο και θα ζει για πάντα», μας καθησύχασε ο Ντιέγκο Μαραντόνα όταν επισκέφτηκε τον τάφο του Ντράζεν.
Αρκετά ενδιαφέροντα παιχνίδια στο σημερινό κυριακάτικο κουπόνι και με πολλά ντέρμπι. Καλή τύχη σε ό,τι επιλέξετε.

Οι κολώνες
1. 935. Σπάρτα Πρ. – Λίμπερετς 1 (1,40)
2. 938. Ουντινέζε – Γιουβέντους 2 (1,35)
3. 934. Απόλλων Λεμ. - Aρης Λεμ. 1 (1,15)
4. 988. Νέα Υόρκη Σίτι – Κολόμπους 1 (1,65)

Τα σταυρώματα
1. 861. Ιπσουϊτς – Νόργουϊτς Χ (3,20)
2. 862. Ασάνε – Τρομσντάλεν Χ (3,35)
3. 900. Φράιμπουργκ – Χέρτα Χ (3,00)
4. 926. Τοντέλα – Μπελενένσες Χ (2,85)
5. 941. Σόγκνταλ – Σάρπσμποργκ Χ (3,15)
6. 966. Ατλ. Παραναένσε - Σπορτ Ρεσίφε Χ (3,20)

Μπαμ και Μπουμ
1. 891. Αστέρας Τρίπ. – Πανιώνιος Χ (2,95), 2 (3,15)
2. 898. Γκέτεμποργκ – Εστερσουντ Χ (3,25), 2 (2,55)
Από ημίχρονο
1. 864. Γιέρβ - Μπόντο Γκλιμτ 1/Χ (14,00)
2. 902. ΤΣΣΚΑ Μόσχας – Ζενίτ 1/Χ (16,00)
3. 944. Κόνγκσβινγκερ – Μιοντάλεν 1/Χ (14,00)

Πολλά με λίγα
1. 871. Νυρεμβέργη - Ντιναμό Δρέσδης OVER 2,5 (1,50)
2. 887. Αλκμααρ – Ουτρέχτη OVER 2,5 (1,35)
3. 892. Μίλαν – Τζένοα OVER 2,5 (1,50)
4. 913. Σεν Γκάλεν – Λωζάννη OVER 2,5 (1,45)
5. 923. Τότεναμ – Λίβερπουλ OVER 2,5 (1,50)
6. 963. Αλμερία – Ρέους OVER 2,5 (2,60)
7. 985. Ντάλας - Λος Άντζελες OVER 2,5 (1,48)

Έγινε συνήθεια
1. 870. Καϊζερσλάουτερν – Ντούισμπουργκ 1 (2,30)
2. 888. Φέγενορντ – Αγιαξ Χ (3,30), 2 (2,10)
3. 996. Σαπεκοένσε – Φλουμινένσε 1 (1,92), Χ (3,05)

 

e-max.it: your social media marketing partner

tsianabas3

tsianabas3